Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez skarżącego syndyka masy upadłości "A" w D. S.A. w upadłości likwidacyjnej na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], prostujące z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w sprawie numeru decyzji oraz kwoty kary pieniężnej.
Organ zauważył, że postanowienie I instancji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony w dniu [...] sierpnia 2014 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - w aktach sprawy). Termin na wniesienie zażalenia upłynął dnia [...] sierpnia 2014 r. Strona złożyła zażalenie, które zostało nadane w urzędzie pocztowym we Wrocławiu w dniu 4 września 2014 r. Zgodnie zaś z art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Według art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Według art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze zaskarżonemu postanowieniu zarzucono sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, w wyniku rażącego naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a., polegającego na dowolnym i błędnym ustaleniu, że postanowienie organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2014 r. zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 6 sierpnia 2014 r. i w związku z tym termin do wniesienia zażalenia upłynął 13 sierpnia 2014 r. podczas, gdy postanowienie organu I instancji zostało stronie doręczone w dniu 1 września 2014 r. i strona składając zażalenie na to postanowienie w dniu 4 września 2014 r. nie uchybiła terminowi do jego wniesienia. Skarżąca dopatrzyła się wręcz sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania skoro bowiem organ I instancji wydał postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, zawartej w decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. w dniu 13 sierpnia 2014 r., to nie mógł go doręczyć stronie przed jego wydaniem, tj. w dniu 6 sierpnia 2014 r.
Z uwagi na podniesione zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przyznanie skarżącemu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ przyznał, że w postanowieniu z dnia [...] października 2014 r. nr [...]o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] nie wskazał, iż w postanowieniu popełniono oczywistą omyłkę dotyczącą daty jego sporządzenia. Postanowienie nr [...] zostało błędnie opatrzone datą 13 sierpnia 2014 r., podczas gdy w rzeczywistości zostało wydane w dniu 1 sierpnia 2014r. (dowód: adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia dotycząca jego sygnatury oraz daty wydania - w aktach sprawy). Nie powoduje to jednakowoż uznania postanowienia za nieważne lub bezskuteczne, gdyż w aktach sprawy znajduje się dowód na okoliczność jego doręczenia pełnomocnikowi strony w dniu 6 sierpnia 2014 r., a należy wskazać, iż pełnomocnik strony nie przedłożył dowodu na okoliczność odebrania wymienionego postanowienia w dniu 1 września 2014 r., a na ten termin powołał się w skardze na postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna albowiem organ drugiej instancji w sposób istotny naruszył przepisy postępowania, w tym art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, w skutek czego przyjęcie, iż doszło do bezsprzecznego uchybienia terminu do złożenia zażalenia było wadliwe bowiem tezę taką organ oparł na błędnie ustalonych okolicznościach sprawy i niepełnym materiale dowodowym.
W szczególności należy podkreślić, że postanowienie – na które złożono sporne zażalenie – o numerze [...] prostujące z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z dnia 1 sierpnia 2014 r. nr [...] (w sprawie oznaczenia numeru decyzji oraz określenia w formie słownej kwoty kary pieniężnej) opatrzono datą wydania "13.08.2014 r." Z jego treści nie sposób wywieść, że zostało wydane w dniu 1 sierpnia 2014 r. jak utrzymuje organ w odpowiedzi na skargę. Brak jest w aktach sprostowania tego postanowienia co do daty jego wydania, a godzi się zauważyć, że po myśli art. 124 § 1 k.p.a. postanowienie powinno zawierać datę jego wydania, zatem w razie jej błędnego oznaczenia wskutek oczywistej omyłki bądź błędu pisarskiego powinno w tej części (na mocy art. 113 § 1 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a.) podlegać sprostowaniu, w przeciwnym razie wiąże data w tym orzeczeniu wskazana jako data wydania postanowienia.
Tym samym uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia o uchybieniu siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia jest z gruntu nielogiczne skoro odwołuje się do daty wcześniejszej odbioru postanowienia niż data jego wydania.
Po drugie, wbrew twierdzeniom organu, w aktach brak jest nie budzącego wątpliwości potwierdzenia odbioru postanowienia o sprostowaniu decyzji z datą 6 sierpnia 2014 r. Jedyny dokument potwierdzenia odbioru z datą 6 sierpnia 2014 r., znajdujący się w aktach administracyjnych przesłanych Sądowi (karta akt - 57), jest załączony do skierowanego do pełnomocnika strony skarżącej pisma przewodniego D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 sierpnia 2014 r. o numerze [...] (karta 56 akt administracyjnych, brak jest karty 58), lecz dotyczy ono wszakże wyłącznie informacji o przesłaniu oryginału decyzji nr [...] z dnia 1 sierpnia 2014 r. w sprawie kary pieniężnej. Jest to zatem dowód potwierdzenia odbioru tej decyzji. Zupełnie nie wynika z treści owego pisma przewodniego, by jednocześnie załączone do niego zostało postanowienie o sprostowaniu tejże decyzji. Ponadto organ nie wyjaśnił jakie racjonalne przesłanki przemawiałyby za uznaniem, że w tej samej dacie (tj. 1 sierpnia 2014 r.) wydano zarówno decyzję jak i postanowienie o jej sprostowaniu.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu. W ponownie prowadzonym postępowaniu zażaleniowym organ wyjaśni okoliczności sprawy co do daty wydania postanowienia o sprostowaniu oraz daty jego doręczenia stronie skarżącej, w razie zaś braku dowodów, że terminowi uchybiono – rozpozna zażalenie.
Orzeczenie o kosztach oparto na normie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).