Uzasadnienie
Strona wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej kwotę środków do zwrotu. W odrębnym piśmie procesowym skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowień obu instancji w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji określającej jej kwotę środków do zwrotu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony, albowiem wskazane we wniosku postanowienia nie nadają się do wykonania w drodze egzekucji, a zatem nie istnieje możliwość wstrzymania ich przymusowego wykonania.
W odniesieniu do żądania wstrzymania wykonania decyzji wskazać zaś należy, że przepisy nie uprawniają Sądu do wstrzymania wykonania decyzji przed wniesieniem przez stronę skargi na ten akt.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może jednak dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Zauważyć także trzeba, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu.
Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie dotyczy odmowy przywrócenia terminu. Nie nakłada więc na stronę skarżącą żadnych obowiązków. Skoro zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu, to żądanie wstrzymania jego wykonania nie mogło zostać uwzględnione. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w pkt I sentencji.
Art. 61 § 3 p.p.s.a. wyraźnie też stanowi, że Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu po przekazaniu mu skargi na ten właśnie akt. Brak jest więc podstawy prawnej do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji określającej stronie kwotę środków przypadających do zwrotu. Skarga na tą decyzję do Sądu nie wpłynęła. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt II sentencji.
Rozstrzygnięcie w pkt III sentencji znajduje podstawę w art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym (...) różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi (...) zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) nie przewidują opłaty od wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z tego powodu uiszczoną opłatę należało zwrócić jako nienależną.