Uzasadnienie
Wojewoda D. (dalej jako wierzyciel) postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. nałożył na Z. D. (dalej jako skarżącą) karę pieniężną w wysokości [...] zł i wezwał skarżącą do uiszczenia przedmiotowej kary w terminie czternastu dni od otrzymania odpisu postanowienia.
Następnie w dniu [...] sierpnia 2016 r. wierzyciel wystawił przeciwko skarżącej tytuł wykonawczy nr [...].
Skarżąca pismem z dnia [...] października 2016 r. wniosła zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym z art. 33 § 1 pkt 1, pkt 6 i pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.)
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z., jako organ egzekucyjny, wystąpił do wierzyciela w dniu [...] października 2016 r. o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Wojewoda D. postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], uznał za nieuzasadniony zarzut wykonania lub umorzenia w całości albo w części obowiązku, przedawnienia, wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku.
Po wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wierzyciel postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy dotychczasowe rozstrzygnięcie.
Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła skargę
W odpowiedzi na skargę wierzyciel wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stanowił, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej).
W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
W uzasadnieniu ustawy nowelizującej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wskazano, że postanowienia wierzycieli o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz w sprawie stanowiska wierzyciela, co do zgłoszonych zarzutów, mają charakter incydentalny. Ich wyłączenie spod kontroli sądowej nie osłabia ochrony praw jednostki, gdyż ta jest nadal zapewniona poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej - postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Podobne stanowisko zostało przyjęte w Komentarzu do art. 3 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa R. Hausera, M. Wierzbowskiego.
Wobec powyższego uznać należy, że od dnia [...] sierpnia 2015 r., postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, nie znajdują się we właściwości sądów administracyjnych. Tym samym skarga w niniejszej sprawie, wniesiona w dniu 30 stycznia 2017 r. podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.