Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 5 listopada 1998 r., III SA1745/97

Wydany

5 listopada 1998 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 5 listopada 1998r.

Skład

Sędzia NSA A. Filipowicz przewodniczący
Sędziowie NSA, A. Kwiatkowski, SW (del.) J. Michalski (spr.)
E. Czyżewska protokolant

Sprawa

sprawy ze skargi J. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni pneumatycznej oddala skargę.

Sentencja

r,

Uzasadnienie

Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. l54 § l i 2 kpa odmówiono uchylenia swojej decyzji z dnia [...] Nr [...], na mocy której w oparciu o art. 11 ust. 1 w zw. z art.7 ust. 1 pkt 5 Ustawy z dnia 31 stycznia 1961r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych (Dz. U. Nr 6, poz.43 ze zm.) cofnął J. W. pozwolenie na posiadanie broni pneumatycznej z uwagi na fakt, iż dokumenty, na podstawie których zostało ono wydane, okazały się fałszywe. Uzasadniało to przyjęcie, iż skarżący należy do kategorii osób wymienionych w art.7 ust. l pkt 5 cytowanej wyżej ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r.

W odwołaniu od decyzji z dnia 1 lipca 1997 r. J. W., zarzucając obrazę art. l54 § l kpa poprzez naruszenie jego słusznego interesu, wnosił o jej uchylenie. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Komendant Główny Policji na podstawie art. l38 § l pkt 1 i art. l54 § l kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając w całości stanowisko organu I instancji.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego, zarzucając obrazę art. 6 - 9 i art.154 kpa, wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji twierdząc, iż organ II instancji nie wziął pod uwagę słusznego interesu strony. Poza tym nie podjął żadnych czynności procesowych zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Podkreślił, że sprzeciw Prokuratora Wojewódzkiego, na który powołuje się Komendant Główny Policji dotyczy pozwolenia na posiadanie broni palnej krótkiej, a nie broni pneumatycznej.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Na mocy art. 154 § 1 kpa organ administracji państwowej, który wydał decyzję ostateczną lub organ wyższego stopnia może w każdym czasie ją uchylić lub zmienić o ile na jej mocy żadna ze stron nie nabyła prawa. Przesłanką do takiego rozstrzygnięcia jest interes społeczny lub słuszny interes strony. Należy jednak mieć na uwadze, że w tym postępowaniu przedmiotem postępowania nie są zarzuty badane w trybie odwoławczym, ale tylko dwie w/w podstawy.

Ponadto decyzja tego rodzaju ma charakter uznania administracyjnego.

Tak więc o ile zachowano wszelkie wymogi prawa procesowego, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, jako że nie zostały naruszone przepisy art.7, 77 § l, 80 i art. l07 § 3 kpa, to Naczelny Sąd Administracyjny, który zgodnie z art. 21 Ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem, nie jest władny jej uchylić.

Należy przy tym zauważyć, że trudno mówić w tym przypadku o zgodności interesu strony z interesem społecznym, skoro podstawą udzielenia jej pozwoleń na posiadanie broni, także i pneumatycznej, była sfałszowana dokumentacja, nawet jeżeli wystawiona bez wiedzy skarżącego.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 27 ust. l cytowanej ustawy o NSA orzeczono jak w sentencji wyrok.