Uzasadnienie
Stosownie do art. 16 ust 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd Administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym i egzekucyjnym wymienione w powołanym przepisie, na inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, a także na uchwały organów samorządu. Zgodnie jednak z art. 19 pkt 1 ustawy o NSA, Sąd nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów. Sąd natomiast jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów, ale tylko w sprawach, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 tj. wydania decyzji administracyjnych, niektórych postanowień i innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 137 poz. 887 ze zm./, a przede wszystkim art. 83 ust. 2 i 3 tej ustawy w sprawach z zakresu indywidualnych spraw dotyczących ubezpieczeń przykładowo wymienionych w art. 83 ust. 1 ustawy właściwe są sądy powszechne /cywilne/, w tym także w zakresie nie wydania decyzji.
Sądy te mając na względzie treść art. 29 ust. 1 i ust. 1a ustawy o systemie ubezpieczeń, iż rozłożenie spłaty zaległości składkowych na raty następuje w drodze umowy zawartej między stronami są właściwe również w tych sprawach.
Mając powyższe na względzie należało uznać, iż skarga jest niedopuszczalna i stosownie do art. 27 ust. 2 ustawy o NSA orzec, jak w sentencji