Uzasadnienie
W. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nie rozpatrzeniu przez organ odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy z dnia 9 grudnia 2010 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego.
W uzasadnieniu wskazał, że odwołanie złożył w dniu 27 grudnia 2010 r. W dniu 31 maja 2011 r. organ odwoławczy poinformował skarżącego, że sprawa zostanie załatwiona w ciągu 9 miesięcy ze względu na jej zawiłość. Mimo upływu roku organ odwoławczy nie wydał rozstrzygnięcia. W związku z tym skarżący domagał się wydania decyzji administracyjnej albo rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny i nakazania wypłaty zaległego zasiłku pielęgnacyjnego dla niepełnosprawnej J. P. za okres od kwietnia 2009 r. do maja 2010 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wskazało, że w dniu 20 lutego 2012 r. wydało decyzję nr [...], na mocy której utrzymano w/w decyzję organu pierwszej instancji z dnia 9 grudnia 2010 r.
W piśmie z dnia 8 marca 2012 r. skarżący podtrzymał swoją skargę. W uzasadnieniu szczegółowo opisał stan faktyczny w jakim wydano rozstrzygnięcia. Podnosił również, że przedmiotowe świadczenie mu się należy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie skarżący zarzucał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność w rozpatrzeniu jego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Uwzględniając skargę na bezczynność Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie.
Po wniesieniu skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu 20 lutego 2012 r. decyzję nr [...], która jak wynika z treści tej decyzji znajdującej się w aktach administracyjnych, podjęta została po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy z dnia 9 grudnia 2010 r. umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego.
W tej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązania organu do wydania aktu, w którym miałby on rozpoznać odwołanie skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji, bowiem orzeczenie takie zostało już wydane.
Wskazać ponadto należy, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd bierze pod uwagę jedynie fakt wydania lub nie wydania decyzji. W przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda decyzję, Sąd nie może dokonać kontroli tej decyzji w postępowaniu ze skargi na bezczynność.
Art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 podjętej w składzie siedmiu sędziów (publ. ONSAiWSA 2009/4/63) stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdzając, że wydanie decyzji przez organ odwoławczy powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.