Uzasadnienie
W dniu 29 października 2007 r. I. M., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Prezydenta Miasta [...], domagając się zobowiązania organu do wydania decyzji w terminach zakreślonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Skarżąca wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżąca podała, że dnia 16 maja 2006 r. złożyła w Urzędzie Miejskim w [...] wniosek o wymeldowanie M. M. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. W związku z zażaleniem strony złożonym w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 4 września 2007 r. stwierdził naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania oraz nakazał rozpoznanie sprawy do dnia 8 października 2007 r. Mimo upływu wskazanego terminu, do dnia złożenia skargi organ nie wydał decyzji, czym uchybił terminom przewidzianym w art. 35 § 1 i 3 oraz naruszył art. 36 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wyjaśnił, iż skarga jest bezprzedmiotowa, ponieważ w dniu 17 sierpnia 2007 r., a więc jeszcze przed wydaniem w/w postanowienia Wojewody [...], wydał decyzje nr [...] orzekającą o wymeldowaniu M. M. z przedmiotowego lokalu. Jak wynika z akt sprawy decyzję tą odebrała osobiście skarżąca w dniu 29 sierpnia 2007 r. Organ, na skutek niedopatrzenia, nie wysłał decyzji pełnomocnikowi skarżącej. Pełnomocnikowi skarżącej wysłano kopie decyzji dopiero w dniu 7 listopada 2007 r.
Pismem z dnia 28 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Ponadto wnioskował o obciążenie Prezydenta Miasta [...] kosztami sądowymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedmiotowej sprawie skarga na bezczynność została złożona w chwili, gdy decyzja organu pierwszej instancji - o wydanie której zabiegała skarżąca - była wydana i doręczona stronie. Pełnomocnik skarżącej złożył skargę, ponieważ decyzja o wymeldowaniu z dnia 17 sierpnia 2007 r. nie została mu doręczona. Taka sytuacja był następstwem przeoczenia organu. Jak wynika z pisma pełnomocnika skarżącej prawidłowe doręczenie tej decyzji nastąpiło w dniu 23 listopada 2007 r.
W dniu złożenia skargi na bezczynność decyzja była już wydana, co dla Sądu stało się oczywiste po otrzymaniu akt administracyjnych, w dniu 20 listopada 2007 r.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że I. M. otrzymała przedmiotową decyzję w dniu 29 sierpnia 2007 r. Mimo, że jak słusznie stwierdził jej pełnomocnik nie było to prawidłowe doręczenie, decyzja została wydana przed złożeniem skargi na bezczynność i skarżąca miała czas poinformować swego przedstawiciela o tym fakcie. Sąd zaznacza, że podziela pogląd, iż doręczenie decyzji wywiera pewne skutki procesowe np. w zakresie biegu terminów, natomiast nie przesądza o bycie prawnym tego aktu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2006 r. II OSK 714/05, publ. ONSAiWSA 2006/5/132).
Uwzględniając fakt, iż w/w decyzja z dnia 17 sierpnia 2007 r. została wydana przed złożeniem skargi na bezczynność, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do umorzenia postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (D. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., ale należy skargę odrzucić jako niedopuszczalną. Podobny pogląd został zaprezentowany we wcześniejszych orzeczeniach sądów administracyjnych (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r. II SAB/Gd 46/03, baza Lex nr 203323)
Mając na względnie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.