Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 września 2021 r. D. P. (zwana "skarżącą", "stroną skarżącą"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na A. P. oraz N. P., prowadzoną przez organ pod numerem [...]. Skarga została wniesiona jako nieopłacona.
Przekazując skargę Wojewoda [...] w piśmie z dnia 28 października 2021 r. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, że w trybie autokontroli, tj. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") uwzględnił skargę skarżącej w całości i w dniu 27 października 2021 r. wydał informację nr [...].
Wobec powyższego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III tutejszego Sądu, pełnomocnik skarżącej został wezwany do udzielenia informacji, czy w związku z wydaną przez Wojewodę [...] informacją o przyznaniu świadczenia wychowawczego nr [...] z dnia 27 października 2021 r. – podtrzymuje skargę na bezczynność organu, czy ją cofa.
W odpowiedzi w piśmie z dnia 19 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że w związku z informacją wydaną przez Wojewodę [...] w dniu 27 października 2021 r., a więc już po wniesieniu skargi na bezczynność i na jej skutek, w całości cofa skargę oraz wnosi o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Tym samym złożony przez pełnomocnika skarżącej wniosek o cofnięciu skargi uznać należało za skuteczny i dopuszczalny. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1. sentencji postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od organu, wyjaśnić należy, że wobec cofnięcia skargi wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Zwrot kosztów postępowania przysługuje bowiem stronie skarżącej co do zasady jedynie w razie uwzględnienia skargi (art. 200 p.p.s.a.); ewentualnie w razie umorzenia postępowania, lecz wyłącznie w sytuacji skorzystania przez organ z instytucji tzw. autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Wówczas jednak podstawą umorzenia postępowania sądowego jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a zwrot kosztów postępowania przysługuje stronie skarżącej na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., będące konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi, nie daje natomiast podstaw do orzeczenia o zwrocie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, a jedynie do zwrotu wpisu od skargi, o ile cofnięcie skargi nastąpiło do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie - jak wskazano wyżej - wpis taki nie został jednak wcześniej w ogóle uiszczony, dlatego – biorąc powyższe wyjaśnienia pod uwagę - w przedmiocie wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego orzeczono, jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.