Uzasadnienie
Z. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Wojewody, w której domagał się: postąpienia zgodnie z art. 35 do 38 oraz art. 65 a także art. 223, art. 229 i art. 231 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, nakazania organowi wykonanie nawierzchni drogi ul. [...] w B. i spowodowanie "ujednolicenia możliwości komunikowania się z urzędami przez e-mail". Ponadto wniósł o zasądzenie odszkodowania, zadośćuczynienia oraz kosztów procesowych. W uzasadnieniu twierdził m.in., że przedmiotową drogę utwardził i wielokrotnie naprawiał, ale została ona zniszczona równiarką.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie. Organ wskazał, że skarżący występował o odwołanie z zajmowanych stanowisk sekretarza Gminy S. oraz Naczelnika w Starostwie Powiatowym w W. i otrzymał stosowne wyjaśnienia, co do właściwości organów w sprawie. Natomiast sprawy dotyczące nawierzchni drogi oraz ujednolicenia sposobu komunikacji miedzy urzędami leżą poza kompetencjami Wojewody. Brak również podstaw do zaspokojenia wskazanych w skardze roszczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a., który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zdaniem Sądu żadna z poruszonych przez skarżącego spraw nie należy do kompetencji sądu administracyjnego. Kwestie rozwiązania stosunku pracy oraz odszkodowania mają charakter cywilnoprawny, zaś w sprawie naprawy przedmiotowej drogi nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne. Skarżący nie wykazał, aby tak kwestia była przedmiotem planu zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji nie można mówić o bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Niewątpliwe sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.