Uzasadnienie
N. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pracę cudzoziemca.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez udzielenie informacji, czy przed wniesieniem skargi wnosił ponaglenie do właściwego organu. W wezwaniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi.
Nadto zarządzeniem z tego samego dnia, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały prawidłowo doręczone w dniu 10 marca 2020 r. (k. 42 akt).
Pełnomocnik skarżącego ani skarżący nie odpowiedzieli na wezwanie, jak również nie uiszczono wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku braku uzupełnienia braków formalnych sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z uwagi na treść art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) stanowiącego, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres – termin do uzupełnienia braków formalnych przez skarżącego biegnący od dnia 10 marca 2020 r. uległ zawieszeniu w dniu 14 marca 2020 r.
W związku natomiast z treścią art. 68 ust. 7 ustawy z dnia z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875), zgodnie z którym terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy – termin do uzupełnienia braków formalnych przez skarżącego zaczął biec dalej w dniu 24 maja 2020 r., w związku z czym upłynął w dniu 27 maja 2020 r.
W zakreślonym terminie, tj. do dnia 27 maja 2020 r., nie został usunięty brak formalny skargi w postaci udzielenia informacji o wyczerpaniu przez skarżącego przed wniesieniem skargi przysługujących mu środków zaskarżenia, tj. wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia i przedłożenia takiego ponaglenia. Z akt administracyjnych wynikało natomiast, że ponaglenia takiego skarżący nie wniósł.
Nadto z akt sprawy oraz notatki urzędowej z dnia 10 czerwca 2020 r. wynika, że skarżący nie uiścił w ww. terminie wpisu od skargi.
Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Nadto zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.