Uzasadnienie
G. K. (dalej: "skarżący"), wnioskiem z dnia 17 maja 2024 r. wystąpił do Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem (dalej: "organ") o udostępnienie w trybie informacji publicznej zarządzenia organu z dnia 1 lipca 2022 r. nr 100/22 w sprawie uznania przedmiotów za niedozwolone, ustalenia sposobu ich ocechowania, trybu kontroli, wyznaczenia miejsca przechowywania oraz ustalenia trybu kontroli i wykorzystania.
W piśmie z dnia 29 maja 2024 r. organ poinformował skarżącego, że wskazane we wniosku zarządzenie, mające charakter dokumentu wewnętrznego, nie może zostać udostępnione, gdyż jest przeciwieństwem informacji publicznej.
Skarżący w dniu 31 maja 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności, zobowiązanie organu do udostępnienia informacji objętych wnioskiem w terminie 7 dni, przyznanie sumy pieniężnej i wymierzenie organowi grzywny w kwocie 500 zł. W ocenie skarżącego żądane informacje to informacje publiczne, gdyż dotyczą wykonywania zadań publicznych przez służbę więzienną oraz jej działalności. Zdaniem skarżącego organ celowo uchylił się od udostępnienia informacji wskazanych we wniosku, co narusza konstytucyjne prawa skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pismem z dnia 29 maja 2024 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi, wyjaśniając, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej i nie może zostać udostępniona w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Organ nadmienił, że skarżący składa dużą ilość wniosków o udostępnienie informacji publicznej, z których każdy zawiera po kilka, kilkanaście punktów. W ocenie organu ich treść i ilość świadczą o próbie wykorzystania prawa do informacji publicznej dla osiągnięcia innego celu niż troska o dobro publiczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność.
Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność.
Przedmiotowa skarga, wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 31 maja 2024 r., dotyczy bezczynności Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem w udostępnieniu, w trybie informacji publicznej, zarządzenia Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem z dnia 1 lipca 2022 r. nr 100/22, na skutek wniosku skarżącego z dnia 17 maja 2024 r.
Sądowi wiadomo z urzędu, że już wcześniej skarżący występował do organu o udostępnienie powyższego zarządzenia.
Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SAB/Gd 127/24, skarżący w punkcie 1. wniosku z dnia 4 kwietnia 2024 r. wystąpił o udostępnienie mu powyższego zarządzenia Dyrektora ZK Czarne nr 100/22. Powyższy wyrok jest wyrokiem nieprawomocnym.
W przywołanym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku między innymi zobowiązał Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem do rozpoznania wniosku G. K. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 4 kwietnia 2024 r. w zakresie punktu 1 i 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku.
Jak wynika z powyższego skarżący, nie czekając na rozstrzygnięcie kwestii jego wniosku z dnia 4 kwietnia 2024 r. o udostępnienie zarządzenia nr 100/22, złożył kolejny wniosek, objęty niniejszym postępowaniem - z dnia 17 maja 2024 r. – o udostępnienie tego zarządzenia.
Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SAB/Gd 127/24 jest wyrokiem nieprawomocnym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd orzekający w niniejszej sprawie, mając na uwadze zaistniały stan faktyczny uznał, że zostały spełnione przesłanki z przywołanego przepisu.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., odrzucił skargę.