Uzasadnienie
W dniu 21 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga G. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegająca na braku rozpatrzenia odwołania G. K. od decyzji Wójta Gminy z dnia 24 czerwca 2014r., odmawiającej skarżącej przyznania prawa do zasiłku dla opiekuna w związku z opieką nad matką H. B..
G. K. wskazała, że złożyła odwołanie od powyższej decyzji, które w dniu 15 lipca 2014 r. zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Do dnia wniesienia skargi odwołanie nie zostało rozpatrzone, co oznacza, że organ odwoławczy przekroczył określony art. 35 § 3 k.p.a. termin do załatwienia sprawy.
Pismem z dnia 25 sierpnia 2014r., G. K. wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie, potwierdzając stan istniejącej bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym – w myśl art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W niniejszej sprawie, co jest niesporne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze terminu tego nie dochowało.
Nierozpatrzenie odwołania skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a. świadczy o pozostawaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w bezczynności.
Skarżąca skierowała do organu odwoławczego pismo, które spełniało wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji skarżąca wniosła skargę spełniając wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Od wpływu odwołania do organu drugiej instancji do wniesienia skargi do sądu, co nastąpiło 21 października 2014 r., upłynęło około 3 miesięcy. Z uwagi na to, że upływ czasu nie jest znaczny, Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sądowi z urzędu znana jest sytuacja "spiętrzenia" spraw czekających na rozpoznanie w Samorządowym Kolegium Odwoławczym.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę na bezczynność organu, zobowiązując organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 21 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Sąd stwierdził ponadto, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 zd.2 p.p.s.a.).