Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 28 września 2023 r., sygn. akt III SAB/Gd 159/23

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Skład
Sędzia WSA Alina Dominiak przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Jolanta Górska Asesor WSA Wojciech Wycichowski
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2023 r.
Sprawa
sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie

G. K. w piśmie z dnia 10 maja 2023 r. (wpływ do organu w dniu 11 maja 2023 r.) złożył do Dyrektora Zakładu Karnego wniosek – na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej - o udzielenie informacji, jakie zmiany zostaną wprowadzone w porządku wewnętrznym Zakładu Karnego w roku 2023, z dokładnym wyszczególnieniem i podstawą prawną.

Pismem z dnia 22 maja 2023 r. Dyrektor Zakładu Karnego udzielił skarżącemu odpowiedzi na powyższe pismo wskazując, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

G. K. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucił Dyrektorowi Zakładu Karnego bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

Wskazał, że w dniu 10 maja 2023 r. złożył do Dyrektora Zakładu Karnego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a organ stwierdził, że informacje, o udostępnienie których wystąpił, nie mają charakteru informacji publicznej. W ocenie skarżącego informacje te są informacjami publicznymi, bowiem dotyczą działalności tutejszego Zakładu Karnego, czyli działalności Służby Więziennej. Skarżący wniósł o stwierdzenie przez sąd, że organ dopuścił się bezczynności oraz o wymierzenie organowi grzywny na rzecz skarżącego w kwocie 500 zł.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że skarżącemu udzielono odpowiedzi pismem z dnia 22 maja 2023 r. Zwrócił uwagę, że w piśmie tym miała miejsce omyłka pisarska, bowiem skarżący domagał się udzielenia informacji " jakie zmiany zostaną wprowadzone", a nie "jakie zmiany zostały (...) ". Organ dodał, że skarżący składa bardzo dużo wniosków o udostępnienie informacji publicznej (w ciągu niespełna dwóch lat – ponad 50).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej - dalej: u.d.i.p. (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902). Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. W myśl art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

Przepisy u.d.i.p. stanowią, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), przy czym udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.).

Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ, będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), mimo złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że Dyrektor Zakładu Karnego jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia posiadanej informacji publicznej.

Między stronami sporne było natomiast, czy żądane przez skarżącego informacje są informacjami publicznymi, czy też takiego przymiotu nie mają.

Przypomnieć zatem należy, że skarżący wniósł o udostępnienie informacji dotyczącej zmian, jakie zostaną wprowadzone w porządku wewnętrznym Zakładu Karnego w roku 2023, z dokładnym ich wyszczególnieniem i podstawą prawną.

Pojęcie informacji publicznej unormowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1975/18, publ. Internetowa Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej jako "CBOSA"). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu, zaliczając do nich m.in.: informacje o organach władzy publicznej i osobach sprawujących w nich funkcję i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.); informacje o zasadach funkcjonowania organów władzy publicznej, w tym o stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e i f u.d.i.p.), czy też informacje o danych publicznych, w tym o treści i postaci dokumentów urzędowych, w szczególności treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p.).

Mając powyższe na uwadze przyjąć należy, że informacje publiczne to informacje już istniejące w chwili ich udzielania, a nie niezmaterializowane w jakiejkolwiek postaci zamierzenia podejmowania przez podmiot zobowiązany określonych działań. Informacja publiczna powinna istnieć w formie utrwalonej w chwili złożenia wniosku oraz odnosić się do istniejącego już stanu rzeczy, do czynności już dokonanych. Informacją publiczną może być zatem określony stan, istniejący w dniu udzielania odpowiedzi na złożony wniosek. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie może zmierzać do inicjowania działań ani dotyczyć przyszłych niesprecyzowanych zamierzeń. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2953/21 (publ. CBOSA) stwierdził, że wniosek nie może służyć wytworzeniu informacji publicznej, wobec czego wniosek zawierający pytania o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły, należy zakwalifikować jako niedotyczący informacji publicznej.

W świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej wnioskiem może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan pewnych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi, w szczególności w sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Wnioskodawca nie może żądać informacji, które nie znajdują się w dyspozycji organu, bądź nie są zmaterializowane w dokumentach. Jednocześnie organ nie jest zobowiązany do tworzenia takich danych na wniosek złożony na podstawie art. 10 ust. 1 u.d.i.p.

Z uwagi na to, że wniosek skarżącego nie dotyczył udostępnienia informacji już istniejących, a ewentualnie planowanych zamierzeń, organ prawidłowo uznał, że wniosek skarżącego nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zatem prawidłowo poinformował skarżącego pismem z dnia 22 maja 2023 r., że żądana przez skarżącego we wniosku z dnia 10 maja 2023 r. informacja informacją publiczną nie jest. Dodać należy, że organ odpowiedział skarżącemu przed upływem 14 dni od dnia otrzymania wniosku.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że Dyrektor Zakładu Karnego nie dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 10 maja 2023 r.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.