Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2006r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga "A" S.A. w G. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie oznaczenia wysokości dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkoły publicznej przewidzianych ustawą z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty wszczętej na skutek złożonego przez skarżącą w dniu 5 kwietnia 2002r. wniosku (wniosek z dnia 1 marca 2002r.). Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji uwzględniającej złożony przez nią wniosek lub decyzji odmawiającej wszczęcie postępowania administracyjnego. Alternatywnie wniesiono o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 24 listopada 2006r. sygn. akt [...]. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do złożenia oświadczenia czy przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta [...] czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 24 listopada 2006r. skarżąca w piśmie z dnia 5 stycznia 2007r. oświadczyła, że przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta [...] (k.29 akt sprawy).
Z treści skargi, jak również dołączonych do niej załączników wynika, że skarżąca, będąca następcą prawnym "B" S.A. w G., będącego wspólnikiem Spółki Cywilnej pod nazwą "C" domagała się wydania decyzji w powyższej sprawie z uwagi na fakt, że toczące się przed Sądem Okręgowym w G. postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało umorzone – Sąd uznał, że sprawa ta nie jest sprawą cywilną. W tym stanie rzeczy Spółka domagała się dokonania przez organ stosowanego wyliczenia dotacji.
Z uwagi na nierozpatrzenie wniosku w terminie wyznaczonym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego skarżąca złożyła w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie, które zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] postanowieniem z dnia 24 listopada 2006r. sygn. akt [...]. Kolegium postanowiło odmówić wyznaczenia organowi pierwszej instancji terminu do załatwienia sprawy stwierdzając, że brak jest podstaw do przyjęcia, że organ pierwszej instancji pozostaje w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg toczącego się w sprawie postępowania, wskazał przy tym, że rozpatrzenie złożonego przez skarżącą wniosku nastąpiło decyzją z dnia 17 stycznia 2007r. nr [...] o umorzeniu postępowania. Przyczyną wydania takiego rozstrzygnięcia był brak legitymacji skarżącego do występowania z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie. Nadto wskazano, że uregulowany w przepisach ustawy o systemie oświaty tryb przyznawania dotacji oświatowych nie przewiduje rozstrzygania tego rodzaju spraw w formie decyzji administracyjnej, co również dało podstawę do umorzenia postępowania. Wskazano również na brak podstaw do żądania przez skarżącą wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania z uwagi na brak istnienia w przepisach prawa podstaw do jej wydania.
Odnosząc się do powyższego skarżąca w piśmie procesowym z dnia 21 maja 2007r. oświadczyła, że podtrzymuje złożoną przez siebie skargę w całości i wniosła o uznanie, że ma legitymacje do występowania w przedmiotowej sprawie przez sądem, a nadto wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 17 stycznia 2007r. nr [...] o umorzeniu postępowania. Na rozprawie w dniu 24 maja 2007r. reprezentujący skarżącą jej Prezes E. L. oświadczył, że żądanie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 17 stycznia 2007r. znalazło się w piśmie z dnia 21 maja 2007r. przypadkowo, bowiem nie sporządził go prawnik. Przyznał również, że na tę decyzję złożono odwołanie i w tym zakresie toczy się odrębne postępowanie. Z tych względów nie podtrzymuje on żądania jej uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżąca dopełniła wymogu, który musiał poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność, a mianowicie skierowała do Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] zażalenie w trybie art. 37 k.p.a., które zostało rozstrzygnięte postanowieniem z dnia 24 listopada 2006r. sygn. akt [...].
Zgodnie z art. 149 wskazanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Zatem w sprawie, którą zgodnie z przepisami KPA organ winien zakończyć wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty (art.104 KPA), sąd może zobowiązać organ do wydania takiej decyzji w określonym terminie (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 ustawy).
Odnosząc powyższe do konkretnych okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że złożony przez skarżącą w dniu 5 kwietnia 2002r. wniosek wszczęcie postępowania w sprawie oznaczenia wysokości dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkoły publicznej przewidzianych ustawą z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty został rozpatrzony decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia 17 stycznia 2007r. nr [...], tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi i wyznaczenia temu organowi terminu do załatwienia sprawy.
Nie może zmienić treści podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia fakt, że w/w decyzja jest nieostateczna, skarga dotyczyła bowiem bezczynności Prezydenta Miasta [...] i w dacie jej rozpatrzenia przez Sąd organ ten nie postawał w bezczynności. Podobnie, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi również i to, że organ pierwszej instancji wydał decyzję po upływie prawie pięciu lat od dnia wszczęcia postępowania w sprawie i już po wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie może orzekać o uznaniu, iż organ administracji publicznej pozostawał w bezczynności przez jakiś okres czasu, gdyż orzeczenia o takiej treści nie przewidziano w przepisach prawa określających kognicję sądu administracyjnego.
Z kolei odnosząc się do treści pisma skarżącej z dnia 21 maja 2007r., w którym wniesiono o uznanie, że ma ona legitymację do występowania w przedmiotowej sprawie przez sądem administracyjnym, należy zauważyć, że legitymacja ta nie budziła wątpliwości Sądu – w odwrotnym przypadku skarga podlegałaby odrzuceniu. Należy jednak zauważyć, że stanowiska tego nie można odnosić do trwającego między skarżącą, a Prezydentem Miasta [...] "sporu" co do posiadania przez nią legitymacji do występowania z wnioskiem o przyznanie dotacji, o której mowa w przepisach ustawy o oświacie, bowiem kwestia ta będzie podlegała ocenie w odrębnie toczącym się postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze, zważywszy na treść przytoczonego powyżej art.149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na mocy art. 151 cyt. ustawy orzeczono jak w sentencji.