Uzasadnienie
W dniu 3 stycznia 2008 r. E. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] po wyroku uchylającym decyzję tego organu w przedmiocie choroby zawodowej. Jak wskazano w skardze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie o sygn. akt IIISA/Gd 171/07 zapadł w dniu 11 lipca 2007 r. i do dnia wniesienia skargi decyzja nie została wydana.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny [...] wniósł o jej oddalenie podając argumenty wskazujące na jej niezasadność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 tej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W myśl art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wniesienie skargi na bezczynność organów dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
W rozpatrywanej sprawie skarżącemu przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, którym, w tym przypadku, jest zgodnie z treścią art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, z późn. zm.) Główny Inspektor Sanitarny. Bezsporne jest, że zażalenie takie na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...], czyli organu, którego bezczynność w niniejszej sprawie zaskarżono, nie zostało złożone. Wobec tego skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.
Sąd pragnie nadto zauważyć, że wskazane w skardze zarzuty odnoszące się do faktu ukrywania dokumentacji i sugerowania przez organ niekorzystnej dla skarżącej opinii mogą być przez nią podniesione na etapie toczącego się postępowania administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia, uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.