Uzasadnienie
W dniu 27 czerwca 2011 r. skarżący A. P. wystąpił do Starosty Powiatowego w W. z wnioskiem o wydanie wtórnika prawa jazdy kat. B nr [...] z uwagi na jego utratę w dniu 25 czerwca 2011 r. wskutek kradzieży.
W toku postępowania dowodowego Starosta Powiatowy ustalił, że decyzją upoważnionego pracownika Wydziału Komunikacji Urzędu Dzielnicowego Warszawy z dnia 23 czerwca 1980 r. wydano skarżącemu prawo jazdy kat. B nr [...] (nr druku D [...]). W dniu 28 listopada 2002 r. Starosta Powiatowy wydał skarżącemu – na podstawie art. 150 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. 2012, 1137) – prawo jazdy kat. B nr [...] ważne bezterminowo. Analizując treść protokołu komisji egzaminacyjnej nr [...] z dnia 7.06.1980 r., organ I instancji ustalił, że A. P. – pomimo uzyskania pozytywnej oceny z państwowego egzaminu teoretycznego na prawo jazdy kat. B przeprowadzonego w K. – nie zaliczył części praktycznej tego egzaminu. Organ zatem uznał, że skarżący nie miał uprawnień koniecznych - na podstawie § 210 w zw. § 194 ust. 2 pkt 2-5, § 195 ust. 2 i § 211 ust. 6 rozporządzenia Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 20 lipca 1968 r. w sprawie ruchu na drogach publicznych (Dz. U. 1968, Nr 27, poz. 183, z późn. zm.) do uzyskania prawa jazdy tej kategorii.
Pismem z dnia 20 lipca 2011 r. Starosta Powiatowy poinformował skarżącego o stwierdzonych nieprawidłowościach, zaś pismem z dnia 27 lipca 2011 r. wskazał na niemożność załatwienia przedmiotowej sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa z uwagi na konieczność wystąpienia do właściwego urzędu wojewódzkiego z prośbą o odtworzenie protokołu z egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. B przeprowadzonego z udziałem A. P.. Jednocześnie organ wskazał dzień 27 sierpnia 2011 r. jako nowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy.
Pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r., doręczonym Staroście Powiatowemu w dniu 5 sierpnia 2011 r., Mazowiecki Urząd Wojewódzki poinformował, że w okresie od czerwca do sierpnia 1980 r. A. P. nie przystępował do egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. B organizowanego w W.. Pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r., doręczonym organowi I instancji w dniu 12 sierpnia 2011 r., Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki potwierdził uzyskanie przez skarżącego negatywnej oceny z państwowego egzaminu na prawo jazdy kat. B (część praktyczna) przeprowadzonego w dniu 7 czerwca 1980 r. wskazując, że A. P. nie przystąpił do powtórnego egzaminu tego rodzaju w dniach: 8 czerwca – 31 sierpnia 1980 r. w K..
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r. Starosta Powiatowy– na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa – zawiesił postępowanie w sprawie wydania A. P. wtórnika prawa jazdy do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie nieważności decyzji z dniu 28 listopada 2002 r. o wydaniu prawa jazdy kat. B nr [...] z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Jednocześnie organ I instancji poinformował Samorządowe Kolegium Odwoławcze o zaistnieniu podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności wymienionej decyzji.
Pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r., złożonym w ustawowym terminie, skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na postanowienie Starosty Powiatowego z dnia 12 sierpnia 2011 r..
Postanowieniem z dnia 14 marca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4, art. 105 § 1, art. 144 kpa - uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie organu I instancji w tym zakresie. Jednocześnie wskazało, że – zgodnie z art. 150 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany praw jazdy (Dz. U. 2002, Nr 69, poz. 640 ze zm.) - w postępowaniu o wymianę prawa jazdy nie bada się uprawnień kierowcy do prowadzenia pojazdów, potwierdzonych decyzją o wydaniu prawa jazdy.
Decyzją z dnia 21 marca 2012 r. – na podstawie art. 90 ust. 1 pkt 4, 97 ust. 1, 98 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 2 i § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami oraz art. 104 § 1 kpa - Starosta Powiatowy odmówił wydania A. P. wtórnika prawa jazdy kat. B nr [...] wobec uzyskania przez skarżącego negatywnego wyniku z egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. B oraz wskutek stwierdzenia niezgodności dokonanych w toku postępowania ustaleń z danymi zawartymi w ewidencji kierowców.
Pismem z dnia 2 kwietnia 2012 r. skarżący złożył odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Decyzją z dnia 7 listopada 2012 r. – na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 7 i 77 § 1 kpa - Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia 21 marca 2012 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwagi na nieprzeprowadzenie przez ten organ postępowania dowodowego w zakresie warunków wydania wtórnika prawa jazdy, tj. utraty dokumentu prawa jazdy oraz złożenia przez skarżącego oświadczenia o jego utracie, o których mowa w art. 98 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W dniu 29 listopada 2012 r. Kierownik Działu Rejestracji Pojazdów i Wydawania Uprawnień w Delegaturze Biura Administracji i Spraw Obywatelskich w Dzielnicy [...] z upoważnienia Prezydenta m.st. W., złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 23 czerwca 1980 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r. – na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa - Starosta Powiatowy w W. zawiesił postępowanie w sprawie wydania wtórnika prawa jazdy do czasu rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 23 czerwca 1980 r.
We wniesionej w dniu 12 grudnia 2012 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze, na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Powiatowego, uzupełnionej w dniu 29 stycznia 2013 r., A. P. wskazał, że prawo jazdy uzyskał w 1980 r., od 6 lat pracuje jako taksówkarz, co stanowi jego jedyne źródło dochodu i nie został poinformowany o konieczności powtórnego zdawania egzaminu państwowego na prawo jazdy kat. B. W piśmie z dnia 29 stycznia skarżący wniósł również o orzeczenie na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 5.000 zł za każdy miesiąc zwłoki w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 27 czerwca 2011 r.
W dniu 19 grudnia 2012 r. skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na postanowienie Starosty Powiatowego w W. z dnia 11 grudnia 2012 r.
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze – na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w z. z art. 97 § 1 pkt 4, art. 105 § 1, art. 144 kpa uchyliło zaskarżone postanowienie w całości, umarzając postępowanie pierwszoinstancyjne w całości.
W odpowiedzi na skargę Starostwa Powiatowy wniósł o jej oddalenie. Opisując dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie o wydanie wtórnika prawa jazdy skarżącemu, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko co do konieczności weryfikacji uprawnień A. P. do kierowania pojazdami przed wydaniem decyzji kończącej przedmiotowe postępowanie.
Pismem z dnia 6 marca 2013 r. Starostwo Powiatowe poinformowało Sąd między innymi o tym, że w dniu 4 marca 2013 r. organ zamówił wtórnik prawa jazdy kategorii B dla A. P..
Przy piśmie z dnia 10 kwietnia 2013 r. Starostwo Powiatowe nadesłało do Sądu (niepotwierdzoną za zgodność) kserokopię postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt [...] stwierdzającego nieważność decyzji Prezydenta m.st. W. z dnia 23 czerwca 1980 r. o nadaniu A. P. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B z wiadomością, że brak na razie informacji, czy A. P. wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, Sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach, gdy organ administracji publicznej - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa aktów administracyjnych. Jeżeli bowiem organ administracji, zobowiązany do załatwienia sprawy, z różnych względów zwleka z wydaniem lub nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z przewlekłością postępowania lub z bezczynnością organu.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi normowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwaną "ppsa").
Zgodnie z przepisami ustawy, jednym z wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 52 § 1 - 4 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W wypadku skargi na przewlekłość postępowania środkiem takim jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż w razie przewlekłego prowadzenia postępowania, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Starostę W. w rozpatrywanej sprawie, było złożenie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jako organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a.
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie wniosła stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia. Za wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. nie można również uznać pism skarżącego, które wskazał na zapytanie Sądu, a które były środkami zaskarżania kolejno podejmowanych rozstrzygnięć (tj. postanowień o zawieszaniu postępowania i decyzji odmawiającej skarżącemu wydania wtórnika prawa jazdy), bowiem pisma te nie stanowiły zażalenia w trybie (w rozumieniu) art. 37 k.p.a.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, skargę A. P. odrzucił, jako niedopuszczalną.