Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Komendanta [...] Szpitala Marynarki Wojennej z Przychodnią Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] w zakresie wypłaty świadczeń z tytułu uposażenia żołnierzy zawodowych wniósł W. K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W świetle art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej, wymaganej w danych okolicznościach czynności; katalog przedmiotowych rozstrzygnięć oraz wskazanie czynności, co do których organ może pozostawać w bezczynności zawiera zaś art. 3 § 2 pkt 1- 4 w/w aktu normatywnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd wskazuje, iż do czynności, które mogą być poddane kontroli sądowoadministarcyjnej należą m.in. określone czynności materialno - techniczne, akty rejestracji lub wykreślenie z danego rejestru, odmowa przyjęcia do zakładu administracyjnego i uniemożliwienie w ten sposób korzystania z jego usług czy też odmowa realizacji przez właściwy organ administracji publicznej uprawnień wynikających bezpośrednio z przepisów prawnych, jeżeli przepisy te nie przewidują formy decyzji administracyjnej deklaratoryjnej o stwierdzeniu takich uprawnień (por. T. Woś, H. KnysiakMolczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 62- 63).
Co istotne, dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt administracyjny nie został podjęty lub czynność nie została wykonana. W szczególności nie ma znaczenia okoliczność, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub wykonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, iż stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania albo z przekonaniem, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy przez wydanie decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1983 r., SA/Wr 6/83, publ. "Gazeta Prawnicza" 1983/24 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1987 r., IV SAB 23/87, publ. ONSA 1988/1/13).
Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie w odniesieniu do nabycia przez skarżącego uprawnienia do wypłaty zaległego wynagrodzenia stosowna decyzja została wydana przez uprawniony organ. W. K. wniósł zaś skargę na bezczynność organu administracji przejawiającą się w zwłoce z wypłatą zaległych kwot należności, która z uwagi na swój charakter, nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego.
Zgodnie zaś z art. 58 § l pkt l przedmiotowego aktu prawnego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.