Uzasadnienie
W dniu 10 listopada 2010 r. K. K. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wskazała, że w ustawowym terminie złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 stycznia 2010 r., jednak do dnia złożenia skargi jej sprawa nie została rozstrzygnięta.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania podnosząc, że odwołanie skarżącej zostało rozpatrzone - w dniu 6 grudnia 2010 r. organ wydał stosowną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W niniejszej sprawie skarżąca zarzucała Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność – brak rozpatrzenia jej odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Faktycznie w dacie wniesienia skargi organ odwoławczy odwołania skarżącej nie rozpoznał. Zrobił to już po wniesieniu skargi - wydając decyzję w dniu 6 grudnia 2010 r.
Podkreślenia wymaga, że uwzględnienie skargi na bezczynność organu polega – zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie określonego aktu. Tak więc uwzględnienie skargi w niniejszej sprawie polegałoby na zobowiązaniu SKO do rozpoznania w określonym terminie odwołania skarżacej. Jednak decyzja taka została już przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydana, wobec czego organ ten nie pozostaje w bezczynności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 podjętej w składzie siedmiu sędziów (publ. ONSAiWSA 2009/04/63) stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.