Uzasadnienie
W dniu 14 maja 2009 r. W. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie wydania decyzji w przedmiocie przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wypłaty przedmiotowego równoważnika.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna jedynie w sprawach, w których rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnych mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego. Sprawa będąca przedmiotem skargi do takich spraw nie należy. Ponadto skarga winna zostać odrzucona jako przedwczesna zgodnie z art. 37 § 1 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 tej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wniesienie skargi na bezczynność organów dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
W rozpatrywanej sprawie skarżącemu przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku był Komendant Główny Policji. Bezsporne jest, że skarżący nie złożył zażalenia na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, czyli organu, którego bezczynność w niniejszej sprawie zaskarżono.
Wniesienie skargi bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.