Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 19 września 2012 r., sygn. akt III SAB/Gd 23/12

Uzasadnienie

Skarżący M. M. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozstrzygnięciu sporu o właściwość między Starostą a Prezydentem Miasta w sprawie wydania wobec skarżącego decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Skarżący podał, że wniosek w tej sprawie złożył w dniu 25 stycznia 2012 r., a organ nie rozstrzygnął sprawy przez wydanie decyzji czy postanowienia. Wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do wydania stosownego aktu w zakreślonym przez sąd terminie.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podał, że skarżący został poinformowany, że rozstrzygnięcia w sprawie sporu o właściwość między organami nie zapadają w formie decyzji i że na rozstrzygnięcia takie nie przysługują środki odwoławcze ani skarga do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Kwestię określenia organów właściwych do rozstrzygania sporów o właściwość między organami administracji normuje art. 22 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia sporu o właściwość nie jest postępowaniem administracyjnym. Rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie następuje ani w formie decyzji, ani w formie postanowienia. Na rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie przysługują środki odwoławcze w toku instancji, ani skarga do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2004, str.162-163, Andrzej Wróbel, Komentarz aktualizowany do art.22 Kodeksu postępowania administracyjnego, publ. System Informacji Prawnej LEX, postanowienie NSA z dnia 28 marca 1991 r., SA/Lu 218/91, publ. ONSA 1991, nr 1, poz. 30).

Rozstrzygnięcia sporu o właściwość nie można zaklasyfikować do rozstrzygnięć, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.

Skoro na rozstrzygnięcie sporu o właściwość skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, nie jest również możliwe wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu w sprawie rozstrzygnięcia sporu o właściwość (art. 3 § 2 pkt 8).

Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji (pkt 1).

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W tej sytuacji Sąd na mocy przywołanego przepisu orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.