Uzasadnienie
I. M. i A. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w sprawie opłat rodziców za koszty pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej. Skarga została złożona w formie elektronicznej przez I. M. w imieniu własnym oraz w imieniu A. K. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2019 r. wezwano skarżących (każdego osobno) do usunięcia braków formalnych przez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza, przez oboje skarżących. W wezwaniach określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono ich, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dopuszcza obecnie możliwości skutecznego składania przez strony pism opatrzonych podpisem elektronicznym.
Powyższe wezwania zostały doręczone: A. K. w dniu 23 kwietnia 2019 r. oraz I. M. w dniu 24 kwietnia 2019 r.
W odpowiedzi na wezwanie w dniu 28 kwietnia 2019 r. (data stempla pocztowego) została złożona skarga podpisana osobiście przez I. M. w imieniu własnym oraz skarżącej A. K. Do pisma dołączona została kopia pełnomocnictwa notarialnego A. K. z dnia 3 stycznia 2012 r., w którym upoważniała ona małżonka I. M. do jej reprezentowana przed wszelkimi sądami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej zwanej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to podlega ona odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie I. M. uzupełnił braki formalne skargi przez podpisanie skargi, natomiast A. K.- mimo wezwania – w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że w ocenie Sądu skarżący nie mógł podpisać skargi w imieniu A. K. jako jej pełnomocnik.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Przepis ten wyznacza krąg podmiotów, które mogą występować przed sądami administracyjnymi jako pełnomocnicy stron będących osobami fizycznymi. Jak wynika z treści cytowanej regulacji należą do nich małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia.
W niniejszej sprawie, przedłożone przez I. M. pełnomocnictwo notarialne z dnia 3 stycznia 2012 r. zostało udzielone mu przez A. K., jako małżonkowi w trakcie trwania małżeństwa skarżących. Tymczasem jak wiadomo Sądowi z urzędu małżeństwo A. K. i I. M. zostało rozwiązane wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 5 grudnia 2018 r. (sygn. akt [...]). Zgodnie z oświadczeniem skarżącego złożonym na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w dniu 24 stycznia 2019 r. w sprawie o sygn. akt [...] powyższy wyrok rozwodowy stał się prawomocny w dniu 28 grudnia 2018 r. W tych okolicznościach należy uznać, że skarżący - mimo przedłożenia kopii udzielonego mu pełnomocnictwa z dnia 3 stycznia 2012 r. - w chwili składania skargi w niniejszej sprawie (tj. w dniu 13 marca 2019 r.) nie mógł występować jako pełnomocnik swojej byłej żony, gdyż nie należał do osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. (por. w tym zakresie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Op 761/13, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tych okolicznościach Sąd uznał, że A. K. nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę w stosunku do niej.