Uzasadnienie
K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, wnosząc o zobowiązanie organu do wydania decyzji w przedmiocie wniosku o wypłatę równoważnika za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006- 2008, bowiem, mimo złożenia przez niego wniosku o wypłatę takiego równoważnika, decyzja nie została wydana. Skarżący (emerytowany policjant) wskazał, że w odpowiedzi na jego wniosek Naczelnik Wydziału Gospodarki Materiałowo-Technicznej Komendy Wojewódzkiej Policji poinformował, że w świetle obowiązujących przepisów emerytowanym policjantom wnioskowane świadczenie nie przysługuje.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi. Organ podkreślił, że nie istnieje żaden przepis, który pozwala traktować emerytów i rencistów policyjnych w zakresie prawa do przedmiotowego równoważnika w sposób analogiczny, jak policjantów w służbie czynnej. Ponadto skarga jest przedwczesna, gdyż nie został wyczerpany tok postępowania przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie(art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W sprawie niniejszej skarżącemu służyła możliwość wniesienia zażalenia na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, przewidziana w art. 37 § 1 k.p.a., jednak, co przyznał sam skarżący, takiego zażalenia nie składał.
Fakt, iż skarżący został pouczony (błędnie) przez organ o możliwości złożenia skargi na pismo z dnia 18 marca 2009 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie oznacza wyeliminowania konieczności złożenia zażalenia w trybie art. 37 §1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność organu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Skoro skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.