Uzasadnienie
Skarżący Z. A. w dniu 9 listopada 2005 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...], określoną jako "skargę na brak wykonania wyroku". W uzasadnieniu podał, że organ otrzymał kompletną dokumentację po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o sygn. akt III SA/Gd 5/04 i tym samym miał możliwość i obowiązek wydać odpowiednią decyzję. Wskazał, że nie odzyskał kwoty 1.099,90 zł, "wyłudzonych" przez organ tytułem wykonawczym z dnia 17 października 2003 r.
Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2006 r. skarżący wezwany został do podania, czy przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie na bezczynność organu do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...], a jeśli tak - do złożenia jego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 26 stycznia 2006 r. podał, iż zażalenie na bezczynność organu złożył do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] w dniu 21 listopada 2005 r., dołączając jednocześnie kopię owego zażalenia (zatytułowanego skargą).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 154, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje orzeczenia w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Przepis art. 37 ust. 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami k.p.a. strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności.
Jeżeli działania zmierzające do usunięcia bezczynności zostały przez stronę podjęte, to znaczy wystąpiła ona z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a., a organ ten ustosunkował się do tego wystąpienia bądź organ zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie nie dochował tego terminu, wówczas stronie przysługuje skarga do sądu na bezczynność organu, który zobowiązany był do rozpatrzenia sprawy.
Innymi słowy, wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie nie było dowodu na wyczerpanie postępowania zażaleniowego, a więc sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie tej kwestii. W piśmie z dnia 26 stycznia 2006 r. skarżący podał, że zażalenie na bezczynność organu złożył do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] w dniu 21 listopada 2005 r.
W tej sytuacji skarżący – o ile jego pismo uznać za zażalenie na bezczynność organu - nie wyczerpał środków odwoławczych, gdyż zażalenie złożył po wniesieniu skargi do Sądu.
Niespełnienie przez skarżącego warunku określonego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje, że skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.