Uzasadnienie
B. K. – L. reprezentowana przez adwokata wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2012 r. nakazano zwrócić wpis sądowy w kwocie 100 zł nienależnie uiszczony przez pełnomocnika strony skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi wskazując, iż w związku z podjętymi czynnościami nie pozostaje w bezczynności, o której mowa w skardze.
Pismem z dnia 24 września 2012 r. pełnomocnik skarżącej uznał za bezcelowe kontynuowanie postępowania sądowego. Cofnął wniesioną skargę oraz wniósł o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. nr 270; dalej: "P.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę
W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do sformułowania wniosku, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
W świetle zaś art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie, gdyż jak ustalono, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2012 r. zwrócono nienależnie uiszczony przez pełnomocnika strony skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 zł (k. 12 akt sądowych). Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził brak podstaw do zwrotu wpisu, wobec czego orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.