Uzasadnienie
Z. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy z dnia 27 grudnia 2012r. nr [...], w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy.
Zarządzeniem Przewodniczącego [...] Wydziału z dnia 25 kwietnia 2013r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni przez złożenie oświadczenia, czy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 13 maja 2013r.,oświadczył, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa po otrzymaniu niniejszego wezwania, tj. pismem z dnia 8 maja 2013r.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżący nie poprzedził wniesienia skargi uprzednim wezwaniem organu administracji do usunięcia naruszenia prawa co oznacza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia warunkujące jej dopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce.
Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy. Jednak wskazany przez skarżącego organ nie jest organem, w którego kompetencjach leżałoby – co do zasady- stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) o nieważności uchwały orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały. Organem nadzoru, o którym mowa we wskazanym przepisie jest wojewoda. Z kolei art. 101 ust. ustawy o samorządzie gminnym zezwala w pewnych sytuacjach – gdy uchwała została podjęta przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej i narusza czyjś interes prawny lub uprawnienie – na zaskarżenie takiej uchwały do sądu administracyjnego.
Tak więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie może wydać żadnego rozstrzygnięcia dotyczącego oceny ważności uchwały Rady Gminy.
Co więcej - uchwała ta została podjęta przez Radę Gminy w wyniku rozpatrzenia skargi na Wójta Gminy, ale skargi złożonej w trybie unormowanym w kodeksie postępowania administracyjnego w rozdziale 2 Działu VIII Skargi i wnioski. Wniesiona w takim trybie skarga obliguje jedynie organ, do którego skarga została wniesiona, do rozpatrzenia takiej skargi. O ile skarżący wniósłby taką skargę na działalność rady gminy, to w trybie skargowym organem właściwym do rozpoznania skargi na działalność rady gminy byłby wojewoda (art. 229 pkt 1 k.p.a.).
Jak wynika z powyższego aktualnie obowiązujący system prawny nie zawiera żadnego przepisu prawa zobowiązującego Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania w niniejszej sprawie aktu administracyjnego, wobec czego nie jest też możliwe rozpatrywanie skargi na bezczynność tego organu. Uwzględnienie skargi na bezczynność musiałoby spowodować bowiem, zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do wydania w określonym terminie aktu w przedmiocie nieważności uchwały Rady Gminy, a - jak wyżej wskazano - nie jest to możliwe.
Z uwagi na treść art. 3 § 2 p.p.s.a. sąd nie może też nakazać organowi udzielenia skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek.
Należy także zwrócić uwagę, że skarga podlegałaby odrzuceniu również z uwagi na to, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący skierował do organu dopiero po wniesieniu skargi do sądu.
W związku z powyższym Sąd, z uwagi na to, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.