Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 marca 2015 r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił I. S. przyznania dodatku mieszkaniowego.
Odwołanie I. S. od w/w decyzji wraz z aktami sprawy wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 30 marca 2015 r..
Pismem z dnia 4 maja 2015 r., które wpłynęło do organu odwoławczego w tym samym dniu I. S. wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa.
Następnie w dniu 13 lipca 2015 r. I. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na braku rozpatrzenia jej odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie, potwierdzając stan istniejącej bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność (...).
Przepis ten, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji p.p.s.a.
Oznacza to, że w przypadku skarg na bezczynność w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżącej z dnia 4 maja 2015 r. spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., wobec czego skarżąca wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a.
Skarga jest zasadna.
Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym – w myśl art. 35 § 3 k.p.a. -powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 30 kwietnia 2015 r., wobec czego organ ten pozostaje w bezczynności.
Z uwagi na treść art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), do postępowań wszczętych przed dniem w życie ustawy zmieniającej przepis art. 149 p.p.s.a. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę na bezczynność organu, zobowiązując organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 14 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Bezczynność w momencie wniesienia skargi wynosiła około 2,5 miesiąca (w dniu orzekania - około pięć miesięcy), a Sądowi z urzędu znana jest sytuacja "spiętrzenia" spraw czekających na rozpoznanie w Samorządowym Kolegium Odwoławczym. W tej sytuacji Sąd na podstawie przywołanego powyżej przepisu uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.