Uzasadnienie
W dniu 27 stycznia 2016 r. B. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zbiorczą skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą – w niniejszej sprawie - na nierozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 26 października 2015 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, zaznaczając, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wezwaniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd wystąpił do skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie odpisu (kserokopii) pisma, którym przed wniesieniem skargi skarżący wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie Sądu wskazano, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje jej odrzucenie.
W niniejszej sprawie B. G. nie uzupełnił skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U. 2016, poz.718, dalej jako "ustawa, p.p.s.a.") warunkiem formalnym przyjęcia skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Do środków zaskarżenia zalicza się – w sprawach ze skarg na bezczynność - zażalenie na bezczynność organu i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o których mowa w 37 Kpa.
Stosownie do treści art. 37 § 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl § 2 tego artykułu, organ uznając wezwanie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W przypadku skarg na bezczynność w rozpoznaniu odwołania, strona przed wniesieniem skargi do Sądu, powinna zatem wystąpić do organu odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Gdy sprawa należy do tej kategorii, skarżący musi jednocześnie wykazać, że wezwanie to zostało skutecznie wniesione. Obowiązkiem skarżącego jest bowiem zadbanie, aby wnoszona do Sądu skarga spełniała wszystkie wymogi formalne, określone przepisami ustawy p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi, skarżący nie wzywał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie skarżący w wyznaczonym terminie nie przedłożył odpisu (kserokopii) pisma, które przeczyłoby twierdzeniu Kolegium o braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Wezwanie z dnia 26 kwietnia 2016 r do uzupełnienia barków formalnych skargi, powróciło do Sądu z adnotacją, że B. G. odmówił przyjęcia pisma. Ponowne wezwanie z Sądu, pismo z dnia 24 maja 2016 r. doręczono skarżącemu w dniu 14 czerwca 2016 r. ale również ono pozostało bez odpowiedzi.
Ponieważ odmowa przyjęcia wezwania z Sądu nastąpiła w dniu 28 kwietnia 2016 r., termin do wykazania przez skarżącego, że przed wniesieniem skargi wyczerpał środki zaskarżenia, bezskutecznie upłynął z dniem 6 maja 2016 r. Zgodnie bowiem z art. 74 § i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w przypadku gdy adresat odmawia przyjęcia pisma, uznaje się, że pismo zostało doręczone w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.
Mając na uwadze, że skarga B. G. nie została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 52 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.