Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF A.B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów źródłowych ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe utrzymując się ze świadczeń wypłacanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w T. W świetle złożonego oświadczenia wnioskodawca nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie uznano, co następuje.
Należy w pierwszej kolejności wskazać, że wniesiona do sądu administracyjnego skarga dotyczy bezczynności organu administracji publicznej w przedmiocie wznowienia postępowań dotyczących świadczenia pielęgnacyjnego.
W tego typu sprawach wnioskodawca jest ustawowo zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych (wpisów i opłat) z uwagi na treść art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Zgodnie zaś z art. 249a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z uwagi na to, że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych uznać należy, że w realiach rozpatrywanej sprawy spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych.
W konsekwencji referendarz sądowy działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Odnosząc się z kolei do żądania wnioskodawcy w zakresie dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu wskazać należy, że w świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawcy oraz biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne, takie jak wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów, wysokość koniecznych wydatków miesięcznych oraz deklarowany brak zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca dostatecznie wykazał, że w obecnych realiach nie ma możliwości poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku swojego koniecznego utrzymania.
Dlatego też referendarz sądowy uznał, że zasadnym jest zniesienie ww. ciężaru finansowego w pełnej wysokości.
W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.