Uzasadnienie
Skarżący W. F. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 kwietnia 2016 r. nr [...], w którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji z dnia 26 marca 2015 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Skarżący zarzucił też w skardze organowi odwoławczemu nieprzestrzeganie terminów załatwiania spraw, przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Wskazał, że organ odwoławczy rozpatrywał jego zażalenie ponad rok, mimo że organ obowiązują przepisy art. 35 i 36 k.p.a. Podał, że wnosi na organ odwoławczy "zażalenie" na niezałatwienie sprawy w terminie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 13 maja 2016 r. skargi zostały rozdzielone. Skarga dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości została wyłączona do odrębnego rozpoznania i wpisana pod sygn. akt III SAB/Gd 38/16.
Następnie skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 13 maja 2016 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pisma zawierającego oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 24 maja 2016 r., w którym stwierdził, że prowadził i prowadzi dziesiątki postępowań przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym i innymi organami oraz sądami, we wszystkich postępowaniach wnosił liczne skargi i zażalenia. W postępowaniu o numerze sprawy 6182/13 i 6771/13 wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, czego efektem jest to, że do dzisiejszego dnia nie zostało wydane postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w tym postępowaniu spowodowałoby, że rozstrzygnięcie postępowania nadal by się przewlekało.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23).
W przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma organu wyższego stopnia, wobec czego przed wniesieniem skargi do sądu skarżący powinien wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa.
Z oświadczenia skarżącego, złożonego na skutek wezwania sądu wynika, że uznał złożenie takiego wezwania za niecelowe, bowiem spowodowałoby to przedłużenie i tak długo trwającego postępowania.
Załączonego do w/w oświadczenia wezwania przez skarżącego Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie nr 6182/13, 6771/13 nie można uznać za wypełnienie przesłanki z art. 52 § 1 p.p.s.a. w niniejszej sprawie, bowiem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z bezczynnością czy przewlekłym prowadzeniem postępowania przez organ nie może dotyczyć jakiegokolwiek postępowania przed tym samym organem. W niniejszej sprawie zażalenie skarżącego na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 26 marca 2015 r. zostało sporządzone przez skarżącego w dniu 7 kwietnia 2015 r., wobec czego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sporządzone w dniu 5 marca 2014 r. nie może odnosić się do bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy w zakresie rozpoznania zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 26 marca 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznając, że skarżący wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.