Uzasadnienie
W dniu 24 stycznia 2011 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na odmowę wydania przez Ministra Obrony Narodowej decyzji administracyjnej ustalającej rozwiązanie stosunku służbowego.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia 30 września 1977 r. Minister Obrony Narodowej nadał mu status zwolnionego z zawodowej służby wojskowej z przyczyn dyscyplinarnych. W wyniku jego odwołania organ powołał komisję od zbadania sprawy, a następnie Dowództwo Marynarki Wojennej w dniu 12 grudnia 1977 r. przesłało pozytywną opinię o służbie ze zmienioną podstawą zwolnienia. Wobec istnienia tych dwóch dokumentów skarżący wielokrotnie występował pisemnie do Ministra o uregulowanie sprawy. Ministerstwo Obrony Narodowej przesłało skarżącemu jedynie pisma wyjaśniające, bez podania podstawy prawnej. W tych okolicznościach skarżący nie wydział innej możliwości jak złożenie skargi na bezczynność.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie. Organ dodał, że właściwym do rozpatrzenia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Przepis ten należy odnosić także do bezczynności organu. Siedziba Ministra Obrony Narodowej znajduje się w W., zatem właściwym do rozpoznania skargi w sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.