Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 września 2011 r. zatytułowanym "wniosek formalny" Z. G. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wskazanie organów władzy wykonawczej, z którymi w/w mógłby toczyć spór co do naruszenia elementarnych i podstawowych praw zagwarantowanych konstytucyjnie oraz zapisanych w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r.
Pismem z dnia 7 września 2011 r. wnioskodawca został zobligowany do uzupełnienia braków formalnych w/w wniosku poprzez jego podpisanie.
W dniu 19 września 2011 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo zatytułowane "wniosek formalny" w którym Z. G. ponownie zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wskazanie organów władzy wykonawczej, z którymi w/w mógłby toczyć spór co do naruszenia elementarnych i podstawowych praw zagwarantowanych konstytucyjnie oraz zapisanych w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r.
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2012 r. (sygn. akt [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwróciło w/w wniosek wskazując, że nie jest organem właściwym do załatwienia spraw, o których mowa w przedmiotowym wniosku.
W dniu 11 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła nadana w urzędzie pocztowym w dniu 21 grudnia 2011 r. skarga Z. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w prowadzonej przez ten organ sprawie o sygn. akt [...], której przedmiotem było rozpatrzenie w/w "wniosku formalnego".
Skarżący wniósł o:
- 1. nakazanie udzielenia odpowiedzi dla skarżącego przez SKO w sprawie;
- 2. pociągniecie winnych do odpowiedzialności dyscyplinarnej za bezczynność;
- 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 5.000 zł tytułem odszkodowania.
W odpowiedzi na wniesioną skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Tym samym – wobec wydania przez organ orzeczenia w sprawie - w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie było możliwe rozstrzyganie na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wskazać należy zatem na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W świetle uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. (sygn. I OPS 6/08, publ. ONSAiWSA 2009/4/63) przepis art. 161 § 1 pkt 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia 3 stycznia 2012 r. o zwrocie skarżącemu podania z dnia 2 września 2011 r. stanowi dla Sądu podstawę do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowo – administracyjnego.
Na koniec wskazać również należy, że umorzenie postępowania, z uwagi na wydanie orzeczenia w sprawie, uniemożliwia stwierdzenie przez Sąd, czy przewlekłość, jakiej w ocenie skarżącego dopuścił się organ, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualne wymierzenie organowi grzywny, o jakiej mowa w art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się nadto do zawartych w pkt 2 i 3 wniosków skargi, Sąd - mając na uwadze przepisy regulujące zakres jego właściwości - stwierdza, że nie ma kompetencji by je rozpatrzyć.
Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz w/w przepis ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w oparciu o dyspozycję art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.