Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 września 2012 r. Burmistrz Miasta odmówił A. L. przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. Odwołanie skarżącej wpłynęło do Samorządowego Kolegium w dniu 4 października 2012 r.
Pismem z dnia 25 października 2012 r. A. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność, wskazując na przekroczenie terminu załatwienia sprawy przez organ odwoławczy.
Skierowanym bezpośrednio do sądu wnioskiem z dnia 26 listopada 2012 r. skarżąca wskazała następnie, że "wnosi o oddalenie złożonej skargi na bezczynność organu odwoławczego", ponieważ wezwała SKO do załatwienia sprawy, a organ nie pozostawał w tym czasie w bezczynności.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2012 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowanie złożonego wniosku.
W odpowiedzi, w piśmie z dnia 13 grudnia 2012 r. A.L. oświadczyła, że cofa skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Burmistrza z dnia 11 września 2012 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obliguje jednocześnie sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W niniejszej sprawie, uznając cofniecie skargi za dopuszczalne, sąd wziął pod uwagę, że przed rozpoznaniem sprawy skarżąca jednoznacznie oświadczyła, że cofa skargę, wyjaśniając, że wniosła skargę pomimo faktycznego braku bezczynności organu, co do rozpatrzenia jej odwołania. Ponieważ skarga dotyczyła bezczynności, jej cofniecie nie może spowodować utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Okoliczności przedmiotowej sprawy wskazują również, że w ocenie sądu, dokonana przez A. L. rezygnacja z rozpoznania skargi nie stanowi działania mającego na celu obejście prawa.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a.