Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 maja 2026 r., powołując się na udzielone pełnomocnictwo, w imieniu A. S., profesjonalny pełnomocnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W piśmie z dnia 31 sierpnia 2026 r. A. S. cofnął skargę wyjaśniając, że w chwili wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego nie był już umocowany do reprezentacji. Podtrzymywanie skargi jest niecelowe, a wolą skarżącego nie było wnoszenie skargi, gdyż zna sytuację dotyczącą postępowania i ją rozumie. Wobec powyższego cofa skargę w całości i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
W piśmie z dnia 15 września 2026 r. organ wniósł o uwzględnienie wniosku o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143., zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei w świetle art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi.
Po rozważeniu okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał cofnięcie skargi przez skarżącego za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. i umorzył postępowanie sądowe, o czym orzeczono jak w punkcie 1. sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wskazania wymaga, że w świetle art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W związku z tym, w punkcie 2. sentencji postanowienia, na podstawie zacytowanego przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu w wysokości 100 zł w związku z cofnięciem skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy.