Uzasadnienie
W dniu 25 października 2012 r. (data stempla pocztowego) A. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Podała, że Kolegium pozostaje w bezczynności, nie rozpatrując jej odwołania od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta, z dnia 5 lipca 2012 r. nr [...]. Decyzją tą odmówiono skarżącej przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego. Wniosła o wymierzenie organowi odwoławczemu grzywny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania. Organ poinformował, że rozpoznał przedmiotowe odwołanie decyzją z dnia 13 listopada 2012 r. nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Odwołanie skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 5 lipca 2012 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 19 lipca 2012 r.
Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w tej sprawie została wniesiona przez skarżącą w dniu 25 października 2012 r.
Skarga została poprzedzona wezwaniem organu odwoławczego, zawartym w piśmie z dnia 26 września 2012 r. (wpływ do organu w dniu 1 października 2012 r. – data stempla pocztowego), do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 13 listopada 2012 r. rozpoznało odwołanie skarżącej, wydając w tym dniu decyzję nr [...].
Wskazać należy, że uwzględnienie skargi na bezczynność organu umożliwia sądowi zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie.
W sprawie niniejszej organ załatwił sprawę, tj. rozpoznał odwołanie A. L. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 5 lipca 2012 r. W tej sytuacji nie jest możliwe zobowiązanie organu odwoławczego do rozpoznania odwołania skarżącej i wydania decyzji, bowiem decyzja taka została już wydana.
Wobec powyższego postępowanie ze skargi skarżącej na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe.
Możliwość oceny, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a.), jak też wymierzenia organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.) istnieje w ocenie Sądu tylko wówczas, gdy sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania decyzji w określonym terminie i jest z takim właśnie rozstrzygnięciem powiązana.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów Sąd na mocy przywołanego przepisu orzekł jak w sentencji.