Uzasadnienie
W dniu 28 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga I.T. i K. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego– polegająca na braku rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 października 2013 r. nr [...], odmawiającej skarżącym przyznania zasiłku okresowego.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ przekroczył termin do załatwienia sprawy i mimo stosownego wezwania nadal pozostaje w bezczynności
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy.
Podaniem z dnia 31 stycznia 2014 roku strony wezwały SKO do usunięcia naruszenia prawa poprzez niezwłoczne rozpoznanie odwołania.
Do dnia złożenia odpowiedzi na skargę sprawa nie została załatwiona i tym samym Kolegium pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; daje w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Należy wskazać, że odwołanie skarżących od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w dniu 4 listopada 2013r.
Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno więc nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej w skrócie "k.p.a.").
W dniu 31 stycznia 2014 r., które do organu odwoławczego wpłynęło podanie w którym strony wezwały organ odwoławczy do załatwienia sprawy.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Pismo skarżących z dnia 31 stycznia 2014 r. spełniało wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
W tej sytuacji skarżący wnosząc niniejszą skargę spełnili wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należy wskazać, że miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 4 grudnia 2013 r.
Nierozpatrzenie odwołania skarżących od decyzji organu pierwszej instancji w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a. świadczy o pozostawaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w bezczynności. Jednak z okoliczności sprawy nie wynika, aby bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sądowi z urzędu znana jest sytuacja "spiętrzenia" spraw oczekujących na rozpoznanie przez Kolegium. Należy zauważyć, że skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżących w marcu 2014 r., tak więc bezczynność organu odwoławczego w chwili wniesienia skargi wyniosła cztery miesiące.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę na bezczynność organu, zobowiązując organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżących w terminie 30 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a.).