Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] polegającą na braku uzupełnienia orzeczenia o stwierdzeniu związku choroby ze służbą wojskową o określenie stopnia powstałego uszczerbku na zdrowiu.
Skarżący jako były żołnierz zawodowy został skierowany przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego [...] do Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] celem wydania orzeczenia dla celów odszkodowawczych. Orzeczeniem z dnia 5 października 2007 r. Komisja rozpoznała u skarżącego zespół neurasteniczny uznając, iż schorzenie to pozostaje w związku ze służbą wojskową, zaś z tytułu schorzenia nie przysługują świadczenia odszkodowawcze.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...], orzeczeniem z dnia 5 listopada 2007 r. uchyliła zaskarżone orzeczenie, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu podniesiono m.in. iż organ orzekający w I instancji nie jest właściwy w przedmiocie ustalania prawa do świadczeń odszkodowawczych. Następnie Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] orzeczeniem z dnia 20 listopada 2007 r. zatwierdzonym w dniu 2 stycznia 2008 r. przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską [...] rozpoznała u skarżącego zespół neurasteniczny uznając, iż schorzenie to pozostaje w związku ze służbą wojskową.
Skarżący w pismach z dnia 4 grudnia 2007 r., 10 stycznia 2008 r. i 23 stycznia 2008 r. powołując m.in. art. 111 § 1, art. 35 i art. 37 § 1 k.p.a. domagał się uzupełnienia orzeczenia lekarskiego uznającego związek powstałych schorzeń ze służbą wojskową o określenie stopnia powstałego uszczerbku na zdrowiu wskazując, iż organ administracji pozostaje w sprawie bezczynny.
Organy wojskowe nie dopatrzyły się uchybień co do przewlekłości postępowania, o czym skarżącego poinformowała Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] w piśmie z 28 stycznia 2008 r. oraz Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] w pismach z dnia 29 stycznia 2008 r. i 31 stycznia 2008 r.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8).
Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4a. Należy przy tym podkreślić, iż skarga na bezczynność organu jest jednak dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie skarżący domagał się natomiast uzupełnienia orzeczenia o stwierdzeniu związku choroby ze służbą wojskową oraz zarzucał Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] bezczynność w tym przedmiocie.
Należy w tym miejscu wskazać, że kwestią dopuszczalności skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową zajmował się Sąd Najwyższy, który w uchwale z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAPiUS, 2000 r. Nr 5, poz. 167) stwierdził, że "Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową". Wprawdzie powyższa uchwała wydana została na gruncie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 268 ze zm.), jednakże zachowuje swą aktualność pod rządami nowej ustawy procesowej obowiązującej od 1 stycznia 2004 r., regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi.
Skoro zatem od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje (por. postanowienie 7 sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000r. OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47), to wniesioną skargę należało odrzucić. Jak już bowiem podniesiono, zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1- 4a P.p.s.a. zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności, (por. również stanowiska wyrażone w: wyroku NSA z dnia 9.03.2005r., OSK1203/04; postanowieniu NSA z dnia 6.11.2000r., OSA 1/00; postanowieniu WSA w W-wie z dnia 12.04.2005r., II SA/Wa 2637/04; wyroku NSA w Lublinie z dnia 23.10.1998r., ISA/Lu 977/97; glosie do wyroku NSA z dnia 28.10.1992r.,SA/Wr 841/92 - OSP 1994/9/163).
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.