Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2016 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku (dalej również - jako "strona skarżąca" lub "Spółka") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie zaopiniowania projektu decyzji Marszałka Województwa zatwierdzającej projekt robót geologicznych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 22 lipca 2016 r. wezwano stronę skarżącą do wskazania w terminie siedmiu dni czy przed wniesieniem skargi spółka zwracała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu w rozumieniu art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 14 września 2016 r. strona skarżąca wyjaśniła, że pismem z dnia 28 czerwca 2016 r. wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (vide: pismo strony skarżącej z dnia 28 czerwca 2016 r. w aktach administracyjnych - k. 56 i aktach sądowych - k.7).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwany dalej k.p.a.), na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Według art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wskazać należy, że wyczerpanie przez skarżącą spółkę trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie wystąpienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, warunkowało złożenie skargi na bezczynność tego organu do Sądu.
Z akt sprawy nie wynika, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu skarżąca spółka wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., co czyni skargę niedopuszczalną.
Co prawda, po otrzymaniu ww. zarządzenia z dnia 22 lipca 2016 r., Spółka podniosła, że pismem z dnia 28 czerwca 2016 r. takiego wezwania dokonała. Jednak w ocenie Sądu, pismo to w żaden sposób nie może być uznane za wezwanie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Przeczy temu treść tego pisma. W piśmie tym Spółka informuje, że jej pismo z dnia 8 czerwca 2016 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego powinno zostać potraktowane jako skarga na bezczynność tego organu i zostać przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Ponadto, pismo to zawiera również wniosek o zwieszenie postępowania oraz prośbę o uzasadnienie odmowy przywrócenia terminu.
Złożona zatem w niniejszej sprawie skarga została więc wniesiona bez wyczerpania przysługującego stronie środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.