Uzasadnienie
W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (vide: art. 52 § 2 ww. ustawy).
W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (vide: art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (polegającą na nierozpatrzeniu zażalenia na postanowienie), wobec którego nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do sądu skarżący powinien wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa.
W aktach administracyjnych brak jest pisma, które można potraktować jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotową okoliczność potwierdziło również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę. Z kolei skarżący, wezwany do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa, stosownego oświadczenia nie złożył.
W tej sytuacji uznać należy, że wniesienie skargi było niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i wskazaną regulację normatywną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.