Uzasadnienie
M. D. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi (podpisem elektronicznym) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie uznano za doręczone skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2026 r., w trybie art. 74a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Termin zakreślony do usunięcia braku skargi upływał zatem w dniu 27 sierpnia 2026 r.
Skarżący w dniu 9 września 2026 r. uzupełnił brak skargi – nadesłana skarga została opatrzona podpisem elektronicznym.
W tej sytuacji należało stwierdzić, że brak skargi został uzupełniony po terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.