Uzasadnienie
- I. J. w dniu 27 grudnia 2017 r. złożyła wniosek do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ż. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na rok 2017/2018.
W związku z koniecznością zastosowania przepisów o koordynacji systemu zabezpieczenia społecznego w dniu 28 grudnia 2017 r. wniosek został przekazany do rozpatrzenia Wojewodzie, do którego wpłynął w dniu 4 stycznia 2018r. (data prezentaty).
Pismem z dnia 4 lipca 2018 r. skarżąca wniosła ponaglenie, które wpłynęło do Wojewody ego w dniu 9 lipca 2018r. Wojewoda przekazał ponaglenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 16 lipca 2018 r.
Skarżąca w dniu 30 sierpnia 2018 r. wniosła, za pośrednictwem organu - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie przyznania świadczenia wychowawczego na okres 2017/2018. Przedstawiła stan faktyczny sprawy dodając, że mimo upływu wszelkich terminów do dnia wniesienia skargi nie otrzymała decyzji w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę, sporządzonej w dniu 1 października 2018 r., Wojewoda wskazał, że zadanie dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w zakresie świadczeń rodzinnych i wychowawczych wymagało dużego nakładu organizacyjnego. Po zakończeniu etapu organizacyjnego prac, czynności w sprawie skarżącej podjęto niezwłocznie z zachowaniem zasady kolejności rozpatrywania spraw. Organ poinformował skarżącą o przesłaniu jej ponaglenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Wojewoda wyjaśnił, że w dniu 13 lipca 2018 r. wydał decyzję nr [...], przyznającą skarżącej świadczenie wychowawcze na dziecko na okres od 1.10.2017 r. do 30.09.2018 r. Wyjaśnił też, że z winy pracownika decyzja nie została wysłana po jej zatwierdzeniu przez dyrektora wydziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych sprawy wynika, że Wojewoda dysponował aktami niniejszej sprawy od dnia 4 stycznia 2018 r.
Decyzję wydaną w sprawie opatrzono datą 13 lipca 2018r. Jednak, mimo że skarga wpłynęła do organu po tym dniu - w dniu 30 sierpnia 2018 r., a do Sądu – fizycznie - w dniu 4 października 2018 r., w niniejszej sprawie nie sposób uznać, by organ nie prowadził postępowania przewlekle. Zauważyć należy, że Wojewoda w odpowiedzi na skargę, którą sporządził w dniu 1 października 2018 r. przyznał, że z winy pracownika decyzja nie została wysłana po jej zatwierdzeniu przez dyrektora wydziału. Jednak, co należy podkreślić- nawet wówczas decyzja nie została wysłana do skarżącej, bowiem - jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji datowanej przez organ na 13 lipca 2018 r. - została ona wysłana skarżącej dopiero w dniu 29 listopada 2018 r., a doręczona jej w dniu 1 grudnia 2018 r.
Wobec powyższego nie można w niniejszej sprawie – rozstrzygając o zasadności skargi – kierować się jedynie tym, że skarga wniesiona została po formalnym sporządzeniu decyzji przez Wojewodę. W niniejszej sprawie istotne jest, że organ, po formalnym sporządzeniu decyzji, wysłał ją skarżącej dopiero 4,5 miesiąca później. Przypomnieć należy, że – zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. - załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Wojewoda nie tylko nie dotrzymał powyższego terminu do wydania decyzji, ale też – mimo że był świadomy już w dniu 1 października 2018 r., że decyzja nie została wysłana stronie- dokonał tej wysyłki prawie dwa miesiące później.
Prowadzi to Sąd do uznania, że organ prowadził postępowanie w niniejszej sprawie przewlekle. Przyjęcie odmiennego stanowiska spowodowałoby zaakceptowanie niedopuszczalnego postępowania organu, który nie tylko nie dotrzymał terminów ustawowych dotyczących załatwienia sprawy, ale i przez wiele miesięcy nie doręczył stronie decyzji, mimo jej formalnego wydania.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie przez Wojewodę ego stwierdził, że organ ten dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 1 wyroku).
Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę ego miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku).