Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę [...] postępowania w sprawie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 21 lipca 2020 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do udzielenia informacji czy przed wniesieniem skargi pełnomocnik wniósł ponaglenie do właściwego organu.
Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
W wydanych zarządzeniach określono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi.
Wezwania, które zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w dniu 24 lipca 2020 r. (zob.: urzędowe poświadczenie doręczenia – k 17 akt sądowych) pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające uważa się m.in. skargę. Skarga na bezczynność organów administracji publicznej podlega opłacie stałej w kwocie 100 zł (por. § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Z art. 219 § 1 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową (a więc stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a. – również wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga a opłaty nie uiszczono pomimo wezwania skarga podlega odrzuceniu (por. art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze treść wskazanych wyżej przepisów ustawy, przewodniczący wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo skutecznego doręczenia wezwań, zobowiązania nie zostały przez pełnomocnika wykonane.
W tak ustalonych okolicznościach Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.