Uzasadnienie
W dniu 23 czerwca 2004 r. I. J., nosząca wówczas nazwisko S. - C., złożyła skargę na bezczynność Szpitala Morskiego [...], który "nie spełnił wymogów Prokuratury Rejonowej w G. - nie nadesłał szczegółowej dokumentacji szpitalnej pomimo mojego dwukrotnego szczegółowego wezwania". Przedmiotowa dokumentacja dotyczyła pobytu jej męża I. C. na oddziale chorób wewnętrznych w/w szpitala od dnia 23 listopada 2001 r., który zakończył się śmiercią męża (udar niedokrwienny mózgu). W ocenie skarżącej Szpitala zaraził ją na ogromne straty moralne, materialne i doprowadził do poświadczenia nieprawdy przez dwa zespoły biegłych sądowych lekarzy, którzy pozbawieni pełnej dokumentacji szpitalne, wydali dwie błędne opinie sądowo - lekarskie. Opinie z kolei wprowadziły w błąd Prokuraturę Rejonową w G. i Prokuraturę Okręgową w G., które umorzyły śledztwo.
Skarżąca zarzuciła, że nie przekazanie pełnej dokumentacji medycznej jest sprzeczne z art. 10 Europejskiej Konwencji Bioetycznej, gwarantującej prawo do wszelkiej informacji pacjentowi lub jego następcy prawnemu.
W dalszej części skarżąca wymieniła w 19 punktach jakiej dokumentacji medycznej domaga się od Szpitala.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik SP ZOZ Szpitala Morskiego wniósł o oddalenie skargi twierdząc, że w procesie leczenie I. C. nie dopuszczono się błędu ani zaniedbania zarówno co do zastosowanych procedur medycznych jak i pielęgnacji. Potwierdzają to opinie biegłych powołanych w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w G. sygn. akt 3 DS.30/02. W uzupełnieniu odpowiedzi na skargę z dnia 18 sierpnia 2004 r. Szpital stwierdził, że zarzut bezczynności jest niezasadny, gdyż dokumentacja medyczna została skarżącej wydana. Szpital podał daty w których zostały złożone przez skarżącą wnioski o wydanie dokumentacji oraz daty wydania tej dokumentacji. Do pisma dołączono m.in. kopie wniosków i pokwitowań odbioru.
W kolejnych pismach procesowych skarżąca stwierdziła że kopie dokumentów dostarczonych przez Szpital nie stanowią dokumentacji medycznej w świetle rozporządzenia Ministra Zdrowia z dna 10 sierpnia 2002 r. w sprawie rodzajów dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej, sposobu jej prowadzenia oraz szczegółowych warunków jej udostępniania (Dz. U. Nr 88, poz. 966 ze zm.), a także udostępniona dokumentacja jest niepełna i nie zawiera w ogóle dokumentów wyszczególnionych w skardze do sądu administracyjnego. Jej zdaniem działanie Szpitala i błędna diagnoza doprowadziły do śmierci męża.
W piśmie procesowym z dnia 22 września 2005 r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania dowodów z akt Prokuratury Rejonowej w G. w sprawach z doniesienia skarżącej wobec poświadczenia nieprawdy przez pracowników Szpitala oraz o uwzględnienie i przeprowadzenie dowodu z wymienionych akt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 września 2005 r. zawiesił postępowanie w sprawie.
Na wniosek skarżącej wznowiono postępowania sądowoadministracyjne w dniu 11 lipca 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi. Jak każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Powyższe dotyczy zarówno skarg na decyzje i czynności organów, jak również skarg na bezczynność organów. Interes prawny osoby uprawnionej musi wynikać wprost z konkretnego przepisu ustawy. Z art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. O zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 14 poz. 89 z 2007 r. z poz. ze zm.) wynika jednoznacznie komu Zakład opieki zdrowotnej udostępnia dokumentację medyczną. Jest to wyczerpująca i lista podmiotów uprawnionych do dostępu do dokumentacji lekarskiej.
Skarżąca była żoną pacjenta (który zmarł) a nie pacjentem. Tym samym nie jest ona uprawniona do uzyskania dokumentacji lekarskiej dotyczącej jej byłego męża (tak samo wyrok NSA w sprawie OSA 1/03).
Skarga I. J. (dawniej C.) z powodów wyżej opisanych podlegałaby oddaleniu także wówczas gdyby była skargą na czynności organu. Na marginesie zauważyć należy, iż Szpital Morski [...] udostępnił skarżącej całą posiadaną dokumentację lekarską dotyczącą jej zmarłego męża.
Żądanie wyjaśnień dlaczego placówka medyczna przeprowadziła lub nie przeprowadziła określonych czynności lekarskich, kto i dlaczego zlecał przeprowadzenie określonych badań nie mieści się w kognicji Sądu Administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 p.p.s.a. oddala skargę.