Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 listopada 2022 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę dotyczącą bezczynności Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku w udostępnieniu informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 26 września 2022 r. skierował do Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku pismo z wnioskiem o informację publiczną, na które uzyskał odpowiedź w dniu 7 listopada 2022 r., a zatem termin 14-dniowy na udzielenie odpowiedzi został przekroczony.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w Gdańsku wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Organ podniósł, że w sprawie nie wystąpiła bezczynność ani przewlekłość postępowania i przytoczył okoliczności faktyczne ten stan potwierdzające.
Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2023 r., wezwano skarżącego do ich uzupełnienia – tj. podania numer PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 stycznia 2023 r., jednak brak skargi w zakreślonym terminie nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpoznaniem skargi jest zobowiązany zbadać jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.".
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W świetle przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.; dalej u.d.i.p.) wniosek o udzielenie informacji publicznej może być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie przepisów u.d.i.p., albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 i w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek.
Skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ została wniesiona po udzieleniu przez Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku odpowiedzi z dnia 7 listopada 2022 r. na pismo skarżącego z dnia 26 września 2022 r. Skarga natomiast została wniesiona w dniu 23 listopada 2022 r.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu.
Co prawda powyższa uchwała odnosi się do postępowania administracyjnego i wydania decyzji, jednak zdaniem Sądu ma ona też zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy.
Jak wynika z przesłanych Sądowi akt sprawy skarżący otrzymał informację wprost odpowiadającą treści jego wniosku. We wniosku domagał się bowiem informacji na temat przyczyn opieszałości organu w nadaniu pisma do wysłania. Organ wyjaśnił natomiast pismem z dnia 7 listopada 2022 r. podając jako przyczynę wydłużonego czasu doręczenia przesyłki fakt, iż skarżący był przetransportowany do innej jednostki i przesyłka została zwrócona do Aresztu Śledczego w Gdańsku, po czym ponownie nadana. Nie ulega zatem wątpliwości, że przed wniesieniem skargi wniosek skarżącego został załatwiony w całości, czyli przez udzielenie żądanych informacji w formie czynności materialno-technicznej.
Reasumując skarga A. B. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku, jako wniesiona przez skarżącego już po udzieleniu żądanej informacji, była niedopuszczalna, co uzasadnia w świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucenie skargi.
Nadto wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., skarga – o ile jest pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.