Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 grudnia 2023 r. W. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na bezczynność Dyrektora Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych w Wejherowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z przedstawionej Sądowi dokumentacji wynika, że wnioskiem z dnia 4 października 2023 r. W. J. wystąpił do zaskarżonego organu o udostępnienie informacji publicznej. Z treści wniosku wynika, że skarżący zażądał "udostępnienia wyczerpujących informacji" na zagadnienia ujęte w następujący sposób:
- 1) Na stronie: "wejherowo.pl" pojawiła się informacja o 18 tys. osób, które odwiedziły Wodne Ogrody. W jaki sposób obliczono ilość odwiedzających?
- 2) Ile sprzedano biletów wstępu do Wodnych Ogrodów w sierpniu i we wrześniu?
- 3) Jaki był przychód ze sprzedaży biletów w sierpniu i we wrześniu?
- 4) Ile dni były czynne Wodne Ogrody?
- 5) Ile energii wyprodukowała instalacja fotowoltaiczna w Wodnych Ogrodach w sierpniu i we wrześniu?
- 6) Ile energii elektrycznej zużyły Wodne Ogrody (oprócz restauracji) w sierpniu i we wrześniu?
- 7) Jeśli jest instalacja gazowa na obiekcie, to proszę o podanie zużycia gazu w sierpniu i we wrześniu.
W datowanym na 17 października 2023 r. piśmie Dyrektor Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych w Wejherowie udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na zapytania zawarte w punktach 1, 2 i 4 wniosku. Organ wskazał w tym zakresie odpowiednio, że informacja o 18 tysiącach osób, które odwiedziły Wodne Ogrody, zawarta na stronie Wejherowo.pl, ma charakter informacji szacunkowej.
Na podstawie informacji kasowej w sierpniu i wrześniu sprzedano 18.327 biletów wstępu do Wodnych Ogrodów, które były czynne od otwarcia w dniu 11 sierpnia 2023 r. do dnia 1 października 2023 r. przez 52 dni.
Natomiast udostępnienie informacji publicznej na pytania nr: 3 oraz 5-7 warunkowane jest zdaniem organu od wykazania przez wnioskodawcę szczególnego interesu publicznego, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym organ wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 7 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, aby dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych.
W piśmie zostało ponadto zawarte pouczenie, że w razie braku odpowiedzi we wskazanym terminie podmiot zobowiązany samodzielnie dokona oceny, czy w sprawie zachodzi szczególna istotność dla interesu publicznego by dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych. Jednocześnie organ powiadomił wnioskodawcę o wyznaczeniu nowego terminu na rozpatrzenie wniosku, tj. na dzień 28 listopada 2023 r.
W piśmie z 3 listopada 2023 r. W. J. wyjaśnił szczegółowo powody, dla których wnioskował o przedmiotową informację publiczną.
Wyjaśnił w związku z tym, że wnioskowana informacja publiczna jest ważna nie tylko dla wnioskodawcy, ale również mieszkańców Wejherowa, zainteresowanych tym, w jaki sposób władze samorządowe wydają pieniądze z kasy miasta. Konstytucja RP daje prawo mieszkańcom do zasięgania o informacji o działalności władz samorządowych, bo są to informacje publiczne. Wnioskodawca chciałby ocenić, czy publiczne fundusze były wydawane przez władze miasta zgodnie z zasadami gospodarności, efektywności finansów publicznych, celowości i przejrzystości oraz jawności finansów publicznych. Z braku właściwej informacji mieszkańcy nie są w stanie ocenić, czy wymienione zasady są spełnione w mieście. Mieszkańcy Wejherowa zasługują na rzetelną informację dotyczące finansów publicznych, ponieważ władze miasta rozporządzają funduszami należącymi do wszystkich mieszkańców. Unikanie udostępniania tego typu informacji może świadczyć, że władze miasta nie działają transparentnie i łamią zasadę jawności finansów publicznych.
Żądane informacje nie wynikają tylko z chęci ich publicznego udostępnienia w mediach społecznościowych, ale wnioskodawca ma realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu danej informacji publicznej. Zamierza bowiem przekazać je tym miejskim radnym, którzy ich nie zignorują i spróbują wykorzystać informacje dla dobra ogółu i do poprawy funkcjonowania miasta. W związku z tym wniosek jest szczególnie istotny dla interesu publicznego, chociaż w opinii wnioskodawcy większość z nich stanowią informacje proste i nie wymagają analizy.
W kolejnym piśmie opatrzonym datą 21 listopada 2023 r. pt.: "Wezwanie do udzielenia odpowiedzi na wniosek" wnioskodawca podniósł, że w odpowiedzi na poprzednie wezwanie organu wysłał uzasadnienie wniosku. Pomimo tego nie otrzymał ani odpowiedzi na wniosek, ani decyzji administracyjnej, zatem organ pozostaje w bezczynności. Wnioskodawca wezwał organ do udzielania odpowiedzi na wniosek.
W dniu 27 listopada 2023 r., wobec niewykazania przez wnioskodawcę powodów, dla których spełnienie żądania objętego złożonym wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, Dyrektor Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych w Wejherowie wydał akt zatytułowany: "Rozstrzygnięcie Gminy Miasta Wejherowa - Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych" odmawiający udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w zakresie punktów 3 oraz 5-7 wniosku strony.
Rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie przepisów art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 17 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902), zwanej dalej w skrócie: "u.d.i.p.", w związku z art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "k.p.a.".
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że informacją prostą jest taka informacja, której zasadnicza treść nie zmienia się przed jej udostępnieniem. Co istotne, musi być to informacja istniejąca w kształcie, o który wnosi się w treści wniosku. Informacja przetworzona występuje z kolei zasadniczo w dwóch przypadkach.
Pierwszy ma miejsce wtedy, kiedy informacja przetworzona jest informacją jakościowo nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, pomimo tego, że jej źródłem są materiały będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej.
W drugiej sytuacji, wniosek obejmuje co prawda istniejące informacje proste, aczkolwiek w takim rozmiarze i zakresie, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej.
Powołując się na orzecznictwo organ wskazał, że jeżeli utworzenie nowego zestawienia w oparciu o informacje proste wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to czynności podejmowane w tym zakresie wskazywać będą na proces tworzenia jakościowo nowel informacji, a więc informacji przetworzonej.
Organ podkreślił w tym kontekście, że nie dysponuje gotową do udostępnienia wnioskodawcy informacją zgodnie z przedmiotowym wnioskiem. Pozytywne rozpatrzenie wniosku wymaga wytworzenia nowego zestawienia danych specjalnie na potrzeby przedmiotowego wniosku, jak również zaangażowania wielu pracowników.
W urzędzie obsługą administracyjną wniosków o udostępnienie informacji publicznej zajmuje się jeden pracownik, jednakże proces przygotowywania projektów odpowiedzi na wnioski wymaga współdziałania najczęściej pracowników różnych działów. Przygotowanie żądanej informacji publicznej wiąże się ze stworzeniem nowego zestawienia danych. Proces ten wymaga między innymi ręcznego wprowadzania danych i związany jest z wytworzeniem jakościowo nowej informacji. Udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej wymaga wyłączenia danego pracownika z realizacji jego zadań na czas wytworzenia nowej informacji.
W ocenie organu, wnioskodawca istnienia szczególnego interesu publicznego nie wykazał wskazując wyłącznie, że wnioskowana informacja publiczna ma na celu tylko zainteresowanie jej treścią radnych miejskich. W żaden sposób nie wykazał realnych i konkretnych możliwości wykorzystania dla dobra ogółu przedmiotowej informacji publicznej - czyli uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej.
Doktryna i orzecznictwo w sposób jednolity podnoszą, że "prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, czyli potencjalną możliwość uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie.
Z kolei w chwili składania wniosku wnioskodawca winien wykazać: "swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Wnioskodawca powinien wykazać przesłanki uzasadniające udostępnienie mu informacji publicznej i w jaki sposób udostępnienie mu żądanej informacji miałoby się przełożyć w sposób realny na poprawę funkcjonowania organów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku W. J. zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. poprzez błędne zastosowanie prowadzące do udostępnienia informacji niezgodnej z treścią żądania skarżącego.
Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi akt, stwierdzenie bezczynności organu oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Z treści skargi wynika, że w związku z brakiem odpowiedzi na wniosek 21 listopada 2023 r. skarżący wysłał organowi wezwanie do wykonania wniosku.
W dniu 27 listopada 2023 r. organ wydał rozstrzygnięcie, które ma wszelkie cechy decyzji administracyjnej odmawiając udostępnienia żądanych informacji publicznych pod pretekstem niewykazania przez wnioskodawcę powodów, dla których spełnienie żądania objętego wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Organ wskazał również, że udostępnienie żądanych informacji wymagałoby wytworzenia nowej jakościowo informacji, co spowodowałoby wyłączenie pracownika zajmującego się przygotowywaniem informacji od jego codziennych zadań.
Ponadto, skarżący wyraził przekonanie, że w sprawie nie zostało zakwestionowane stanowisko, zgodnie z którym wnioskowane informacje posiadają walor informacji publicznej, zgodnie z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
Zdaniem skarżącego, zarzut bezczynności organu powstaje nie tylko w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany nie udziela odpowiedzi, ale również, gdy odpowiedź ta jest wymijająca, niepełna, czy też niezgodna z treścią żądania. W orzecznictwie wskazywano, że nie jest udzieleniem informacji na wniosek sytuacja, w której podmiot zobowiązany udziela informacji, ale dokonuje przedstawienia informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji wymijającej. Taka sytuacja może powodować uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi, co w takim przypadku należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji. Podobnie w piśmiennictwie wskazuje się, że przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, lub też informacji wymijającej, może powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy podmiot zobowiązany w ogóle udzielił odpowiedzi, co w takiej sytuacji należy traktować jako nieudzielenie żądanej informacji.
Jeśli więc pismo będące odpowiedzią na wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest fragmentarycznym, niepełnym odniesieniem się do żądanych przez wnioskodawcę informacji i tym samym nie wyczerpuje zakresu żądań wniosku, to należy przyjąć, że mamy do czynienia z bezczynnością adresata wniosku w części, w jakiej zakres udzielonej informacji publicznej nie pokrywa się z zakresem żądanej informacji.
W przedmiotowej sprawie wniosek obejmował informacje o przychodach ze sprzedaży biletów do Wodnych Ogrodów oraz o ilości zużytej i wyprodukowanej energii przez instalację fotowoltaiczną zainstalowaną na obiekcie. Udostępnienie informacji poprzez przekazanie odpowiedzi z dnia 17 października nie może stanowić załatwienia sprawy. Organ odpowiedział jedynie na pytania 1, 2 oraz 4 wniosku.
W opinii strony skarżącej, żądane informacje odnośnie pozostałych punktów wniosku są informacjami prostymi, które łatwo wyszukać, można bowiem zakładać, że system kasowy, jak również instalacja fotowoltaiczna są skomputeryzowane. Z doświadczenia skarżący wie również, że kasjer musi codziennie sporządzać raport kasowy, a na koniec miesiąca raport miesięczny, stąd informacje dotyczące przychodu ze sprzedaży biletów są na pewno dobrze znane organowi jako Zarządcy Wodnych Ogrodów. Skarżący wyraził przypuszczenie, że tworzenie co najmniej raz w miesiącu bilansu energetycznego stanowi również powszechną praktykę.
Skarżący zauważył, że nie po raz pierwszy organ odmawia udostępniania informacji publicznej. Świadczy to o umyślnym unikaniu udostępniania niewygodnych dla władz miasta informacji publicznych, co jest niezgodne z art. 61 konstytucji RP. Takie zachowanie wskazuje na jawny brak woli do merytorycznego załatwienia sprawy. Dlatego zachowanie organu trzeba uznać za umyślną bezczynność i ewidentne niestosowanie przepisów prawa oraz wymyślanie pretekstów, aby nie udostępnić informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych w Wejherowie wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W realiach rozpatrywanej sprawy, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze przepisy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902), zwanej dalej w skrócie: "u.d.i.p.", która kształtuje prawo do informacji publicznej, określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1-2 u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznawania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.); zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.", zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.
Wniesiona przez W. J. skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1-5. Sąd odrzuca skargę postanowieniem.
W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona do tutejszego Sądu po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji, toczącego się przed Dyrektorem Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych w Wejherowie (dalej w skrócie jako "Dyrektor" lub "organ"), któremu to organowi skarżący zarzucił bezczynność.
Jak wynika z akt sprawy, postępowanie zainicjowane zostało wnioskiem W. J. z dnia 4 października 2023 r., zawierającym żądanie udzielenia informacji na 7 pytań postawionych w jego treści. W zakresie punktów 1, 2 i 4 wniosku organ udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 17 października 2023 r. (okoliczność poza sporem). Zarówno z treści skargi, jak i z pozostałych pism skarżącego w sprawie wynika, że udzielona przez organ odpowiedź jest wyczerpująca i satysfakcjonuje skarżącego. Zarzucana organowi bezczynność nie dotyczy więc tego zakresu wniosku skarżącego.
Istota sporu natomiast dotyczyła żądania zawartego w punktach: 3 oraz 5-7 przedmiotowego wniosku. Z treści skargi wynika jednoznacznie, że skarżący zakwestionował brak udzielenia mu odpowiedzi na powyższą część wniosku (odmowa udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie). Podkreślenia jednak wymaga, że Dyrektor Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych w Wejherowie rozstrzygnięciem z dnia 27 listopada 2023 r. rozpoznał punkt 3 oraz 5-7 wniosku skarżącego z dnia 4 października 2023 r. Organ stanął na stanowisku, że żądana w tych punktach informacja ma charakter informacji przetworzonej, a skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego. Na marginesie należy zaznaczyć, że odmowa udostępnienia informacji może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona z uwagi na przesłanki ograniczające jej dostępność (na skutek ograniczeń określonych w art. 5 u.d.i.p), albo w przypadku informacji przetworzonej, ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego.
W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącemu, że w postępowaniu zainicjowanym skargą na bezczynność sąd administracyjny nie może oceniać, czy żądane informacje miały rzeczywiście charakter informacji publicznej przetworzonej.
Przedmiotem takiego postępowania może być jedynie ocena, czy organ pozostaje w stanie zaskarżalnej bezczynności. Ocena prawna co do charakteru informacji publicznej jako informacji przetworzonej i spełnienia przez wnioskodawcę przesłanki jej uzyskania w postaci wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego oraz tego, czy organ właściwie uzasadnił przesłanki i okoliczności przetworzenia (charakter i źródła informacji, nakład pracy związany jej przygotowaniem, itd.) może ewentualnie stanowić przedmiot postępowania wszczętego skargą na akt lub decyzję wydane po wyczerpaniu trybu kontroli instancyjnej.
Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie wydane w dniu 27 listopada 2023 r. przez Dyrektora Wejherowskiego Zarządu Nieruchomości Komunalnych w Wejherowie stanowi w istocie decyzję administracyjną, co trafnie w uzasadnieniu wniesionej skargi stwierdził sam skarżący. Stanowisko to należy w pełni podzielić.
Nie może budzić wątpliwości, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami pomimo braku posiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej: "k.p.a.", jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81). Zatem istnienie niektórych tylko składników wymienionych w art. 107 k.p.a. jest koniecznym, a zarazem wystarczającym warunkiem stwierdzenia bytu decyzji.
Omawiane rozstrzygnięcie wszystkie wymienione i konieczne dla stwierdzenia bytu decyzji administracyjnej elementy posiada. Niewątpliwie, wskazanym pismem organ administracji publicznej w sposób jednostronny i władczy, ukształtował sytuację prawną konkretnego adresata (skarżącego) odmawiając mu udostępnienia żądanej informacji publicznej w ww. zakresie. Do czego jednoznacznie sprowadza się stwierdzenie o odmowie "udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w zakresie pkt.3 i pkt.5-7 wniosku". Ponadto, przedmiotowe pismo podpisane zostało ze wskazaniem imienia, nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej, a także co ważne, szczegółowo uzasadnione. Błędne, w ocenie skarżącego przyjęcie przez organ, iż wnioskowana informacja stanowi informacje przetworzoną, takiego skutku samo w sobie nie niweczy.
Pomimo zatem, że Dyrektor nie nadał swojemu działaniu expressis verbis formy decyzji, to opisane cechy, jakie wskazanemu pismu organ nadał, zawarta w nim treść, ale i władcze ukształtowanie prawa strony - adresata, pozwalają na stwierdzenie, że stanowi ono rzeczywiście decyzję. Nie budzi wątpliwości, że wydanie decyzji (rozstrzygnięcia) w dniu 27 listopada 2023 r. przesądza ostatecznie o zakończeniu postępowania w rozpoznawanej sprawie i jednocześnie uniemożliwia skuteczne zarzucenie organowi bezczynności.
Kwestie związane z wniesieniem skargi na bezczynność i (lub) przewlekłość po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania były już natomiast przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uchwale z dnia z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 NSA stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Przyjęty w powołanej uchwale pogląd w odniesieniu do skargi na bezczynność organu administracji, gdy skarga została wniesiona w chwili ustania bezczynności organu, pozostaje aktualny także wobec skargi wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, gdy skarga ta została wniesiona po zakończeniu postępowania, którego dotyczy, co potwierdza uchwała
NSA z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21.
W uchwale tej wskazano z kolei, że normatywna tożsamość reguł zaskarżania bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego uprawnia do uznania powołanej uchwały, jako adekwatnej także przy dokonywaniu oceny istnienia przedmiotu zaskarżenia w sprawie dotyczącej przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ i stwierdzono, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, również podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Reasumując, w ustalonym w niniejszej sprawie stanie faktycznym, w dacie wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność, to jest w dniu 27 grudnia 2023 r., organ nie pozostawał w bezczynności. Na ten bowiem moment wnioskowana w punktach: 1, 2 i 4 informacja została skarżącemu udostępniona (co nie było w sprawie kwestionowane), zaś w pozostałym zakresie żądania (punkty 3 oraz 5-7) został wydany akt administracyjny. Tym samym postępowanie, zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 4 października 2023 r. zostało zakończone, mimo że podjęta przez organ decyzja, nie była zgodna z oczekiwaniami skarżącego.
W związku z tym, że postępowanie przed organem z wniosku skarżącego zostało zakończone już w dniu wniesienia skargi na bezczynność datowanej na dzień 22 grudnia 2023 r. w sposób powyżej przedstawiony, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie drugim sentencji postanowienia.
Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Powołane w treści uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "orzeczenia.nsa.gov.pl".