Uzasadnienie
W dniu 7 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w G. skarga J. C. na bezczynność ww. organu w przedmiocie usunięcia w rejestrze oświadczeń lustracyjnych zapisu sprzecznego ze stanem faktycznym.
W skardze wskazano, że bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w G. polega za zaniechaniu podjęcia działań w celu usunięcia w rejestrze oświadczeń lustracyjnych błędnego zapisu sprzecznego ze stanem faktycznym, a dotyczącego skarżącego.
Intencją skarżącego jest bowiem zmiana treści zapisu (poprzez wpisanie, że skarżący złożył oświadczenie lustracyjne, iż nie pracował, nie pełnił służby i nie był współpracownikiem organów bezpieczeństwa), względnie uchylenie dokonanego zapisu w tym rejestrze i ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w G. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że nie jest właściwy w sprawach dotyczących rejestru oświadczeń lustracyjnych.
Ponadto organ wskazał, że z uwagi na treść art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesiona skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga podlega odrzuceniu.
Zauważyć należy, że w świetle art. 3 § 2 pkt 1 - 4 w zw. z pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna o ile dotyczy niewydania przez właściwy organ:
- 1. decyzji administracyjnej;
- 2. postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia, które kończy postępowanie, względnie postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. innego niż określone w pkt 1 - 3 aktu lub niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, jeżeli ten akt lub czynność dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie nie występuje żadna z sytuacji wymienionych powyżej.
Dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w G. w świetle regulacji normatywnych zawartych w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r., Nr 63, poz. 424 ze zm.) oraz w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 -1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r., Nr 63, poz. 425 ze zm.) nie ma bowiem kompetencji do wydawania któregokolwiek z aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przedmiocie usunięcia zapisu z rejestru oświadczeń lustracyjnych.
W takiej sytuacji wniesiona skarga na bezczynność podlegać musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.