Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016 r. stwierdził przewlekłość postępowania (pkt 1 sentencji); stwierdził, że przewlekłość nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji) oraz oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 3 sentencji).
Postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącym prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżących z urzędu adwokata M. D., o czym został on powiadomiony w dniu 18 marca 2016 r. (dowód: informacja ORA z dnia 30 marca 2016 r. nadesłana do sądu wraz z kserokopią potwierdzenia odbioru przez pełnomocnika pisma o jego wyznaczeniu, k.50-51).
Pełnomocnik wniósł skargi kasacyjne, które sporządził dla każdego ze skarżących małżonków, zaskarżając wyrok w całości. W każdym z pism zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone zarówno w całości jak i w części.
Wyznaczony pełnomocnik w dniu 14 lutego 2018 r. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokat I. L., która stawiła się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (dowód: protokół rozprawy, k. 73).
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt
I OSK 1266/16 oddalił skargi kasacyjne.
W piśmie z dnia 20 maja 2018 r. pełnomocnik podtrzymał wnioski zawarte w skargach kasacyjnych o przyznanie mu kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, w tym za udział w rozprawie przed NSA.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik (adwokat) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801; dalej jako rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność przewlekłe prowadzenie przez organ odwoławczy postępowania w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie opłata maksymalna określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 480 zł.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyznaczonemu adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje 100% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 240 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Mając na uwadze powyższe, za dokonaną czynność, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 590,40 zł brutto. Kwotę tę – jak już wskazano – stanowi 100% opłaty maksymalnej, tj. 480 zł oraz podatek od towarów i usług w stawce 23%, tj. 110,40 zł, o czym na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Referendarz sądowy za nieuzasadniony uznał wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie wynagrodzenia w podwójnej wysokości za reprezentowanie każdego ze skarżących małżonków.
Wprawdzie pełnomocnik wyznaczony został do reprezentowania każdego ze skarżących, to jednak podkreślenia wymaga, iż stroną skarżącą niniejszego postępowania są oboje małżonkowie, którzy łącznie wnieśli skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w sprawie z ich odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...], której oboje są adresatami. Zatem mimo iż stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest każdy z małżonków, to jednak z uwagi na tożsamość przedmiotu zaskarżenia nie można przyjąć, że pełnomocnik dokonał dwóch różnych czynności procesowych, za które należałoby mu przyznać odrębnie wynagrodzenie.
W ocenie referendarza sądowego pełnomocnik w rzeczywistości sporządził jedną skargę kasacyjną, którą powielił, wnosząc ją osobno w imieniu każdego ze skarżących. W istocie zatem należy przyjąć, iż dokonał jednej czynności procesowej, o czym świadczy treść obu skarg, która jest tożsama.
Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.