Uzasadnienie
P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej również jako - "wnioskodawca" lub "skarżąca spółka") wnioskiem datowanym na dzień 20 kwietnia 2022 r., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpiła do E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. - jako Gminnej Spółki Wodno-Kanalizacyjnej - o udzielenie szczegółowych informacji i udostępnienie dokumentów związanych z postanowieniami umowy z dnia 14 lipca 2021 r., nr [...] (dalej jako - "Umowa") w przedmiocie przejęcia urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, zawartej z deweloperem A. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w P. udostępnionej wcześniej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, J. S. Żądanie udzielenia informacji publicznej zostało ujęte w kilku punktach, gdzie P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. wystąpiła o:
- 1) udzielenie informacji czy i jakie rozwiązania wymienione w § 6 ust. 1 Umowy, tj. "umożliwiające Inwestorowi wcześniejszej przyłączenie" zostały wykonane lub wdrożone, a jeżeli takie rozwiązania wdrożono to podania stopnia ich zaawansowania oraz przekazania wszelkiej dokumentacji związanej z wykonaniem tych rozwiązań, w szczególności projektów, kosztorysów, decyzji, pozwoleń, i umów, w tym umów wykonawczych;
- 2) udzielenie informacji czy, a jeśli tak to jakiego rodzaju "rozwiązania techniczne mające na celu zwiększenie wydajności systemu wodociągowego" wskazane w § 6 ust. 1 Umowy wdrożyła E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. oraz przekazania dokumentacji potwierdzającej wdrożenia, w tym dokumentów określających koszt tego przedsięwzięcia;
- 3) udzielenie informacji na podstawie jakich kryteriów ustalono wskazany w § 6 ust. 1 Umowy zakres odpowiadający 2000 m2 jako zakres zmniejszenia deweloperowi wielkości partycypacji oraz przesłania wszelkich dokumentacji związanej z tymi kryteriami, w szczególności projektów, kosztorysów, decyzji, pozwoleń, umów, w tym umów wykonawczych, jak i udzielenie informacji czy kryteria zmniejszenia wielkości partycypacji są jednakowe i tożsame z kryteriami dewelopera, dla każdego podmiotu, który zawiera umowę z E. Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w R. i partycypuje lub będzie partycypował w kosztach przebudowy, o której mowa w § 6 ust. 1 Umowy, oraz przedłożenia dokumentacji potwierdzającej te informacje;
- 4) udzielenie informacji czy odcinki sieci przewidziane do wykonania w ramach Etapu I, zgodnie z brzmieniem Umowy zostały wykonane, jaki był ich koszt i czy środki przekazane w ramach Umowy przez dewelopera zostały przeznaczone na odcinki sieci przewidziane do wykonania w ramach Etapu I, a także przekazanie wszelkiej dokumentacji potwierdzającej przedmiotowe okoliczności w tym stosownych protokołów odbioru - dokumentów wskazujących ewentualną wycenę wnioskowanych odcinków sieci oraz potwierdzeń przelewów wskazujących na kwoty uregulowane przez dewelopera we wnioskowanym zakresie, jak i dokumentów wykazujących na jaki cel kwoty te zostały przeznaczone.
Wnioskodawca zaznaczył, że informacja objęta przedmiotowym wnioskiem stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, znajdującą się w posiadaniu E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. Gminnej Spółce Wodno-Kanalizacyjnej (w skrócie także jako "Spółka"), będącej podmiotem wchodzącym w zakres władzy publicznej, który na kanwie ww. ustawy jest zobligowany do udzielenia wnioskowanych informacji.
Ponadto, wnioskodawca podkreślił w uzasadnieniu, że w ramach przedmiotowego wniosku nie domaga się wykładni treści umowy, a wyłącznie udzielania mu konkretnych informacji związanych z jej treścią i w związku z tym jedynie nawiązuje w petitum wniosku do jej postanowień i użytych sformułowań. Powyższe nie zmienia faktu, że nie oczekuje stanowiska Spółki w kwestii samej wykładni zapisów umowy, a jedynie informacji z nich wynikających, a wręcz informacji i dokumentów na podstawie których te konkretne zapisy umowne i zostały sformułowane. Skoro zaś E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. jest stroną wskazanej umowy to niewątpliwie odnoszą się do niej jej te zapisy (uwzględniając prawa i obowiązki z niej wynikające), a działania jakie ta Spółka podejmuje na jej podstawie i działania, które podjęła przed jej podpisaniem, a które to stały się następczo podstawą do stworzenia zapisów umownych, stanowią przejawy działalności publicznej Spółki, która jest podmiotem zobligowanym do udzielania informacji publicznej.
To zaś, że E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. jest podmiotem zobligowanym do udzielania informacji publicznej zostało zaś potwierdzone przez nią samą. W toku dotychczasowej szerokiej korespondencji, Spółka bowiem wielokrotnie potwierdzała ten fakt, udostępniając informacje w reakcji na różne wnioski, co istotne, częściowo również na wniosek, którego przedmiotem była tożsama Umowa, jak we wniosku aktualnie złożonym.
Przedmiotowy wniosek wpłynął do E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. w dniu 28 kwietnia 2022 r.
Pismem z dnia 11 maja 2022 r., nr l.dz.EKS/DF/MH/11.05.2022/4303 skierowanym na wskazany przez pełnomocnika wnioskodawcy adres e-mail E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. odnosząc się do wniosku P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. z dnia 20 kwietnia 2022 r., zarejestrowanego przez Spółkę pod numerem dziennika 3878, poinformowała wnioskodawcę, że wniosek nie stanowi w jej ocenie wniosku o informację publiczną w rozumieniu art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej jako - "u.d.i.p").
E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. wskazała, że analogicznej treści wniosek o udostępnienie informacji publicznej jak wniosek P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. z dnia 20 kwietnia 2022 r. został uprzednio złożony przez przedsiębiorcę J. S. W tym zakresie wskazano, że chodzi o wniosek z dnia 21 lutego 2022 r., który wpłynął do E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. w dniu 4 marca 2022 r., został zarejestrowany pod numerem dziennika 2245 i na który udzielono odpowiedzi pismem z dnia 17 marca 2022 r., L.dz.EKS/DF/MH/17.03.2022/2626. Z tego względu uznano, że E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. odpowiedziała już wcześniej poprzednikowi prawnemu P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., to jest J. S., którego należy w tej sytuacji uznać za przedsiębiorcę przekształcanego w rozumieniu treści art. 584¹ ustawy z dnia 15 września 2020 r. Kodeks spółek handlowych (t.j.: Dz. U. z 2000 r., poz. 1526 z późn zm. - dalej jako "k.s.h.").
E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. stanęła na stanowisku, że wniosek z dnia 21 lutego 2022 r., jak również wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r. stanowią zapytanie o udzielenie informacji publicznej w tym samym zakresie, co umożliwia zakwalifikowanie wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. jako wniosku "ponownego", to jest o udzielenie tej samej informacji publicznej, uwzględniając w tym zakresie ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt III SA/GI 120/20.
Porównując treść obu wniosków o udzielenie informacji publicznej z dnia 21 lutego 2022 r. i z dnia 20 kwietnia 2022 r. E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. stwierdziła, że są one tożsame w zakresie punktów 1, 2, 3, 4, wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. odpowiednio z punktami 4, 5, 6, 7, wniosku z dnia 21 lutego 2022 r., o czym świadczy nie tylko minimalne przekształcenie przez wnioskodawcę treści wniosku z dnia 21 lutego 2022 r. na treść wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r., ale także sam nagłówek wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. w zakresie w jakim wskazano na jego wstępie czego dotyczy. W celu zilustrowania powyższego w piśmie przytoczono pełną treść:
- - punktu 1 wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. w zestawieniu z treścią punktu 4 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r.;
- - punktu 2 wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. w zestawieniu z treścią punktu 5 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r.;
- - punktu 3 wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. w zestawieniu z treścią punktu 6 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r.;
- - punktu 4 wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. w zestawieniu z treścią punktu 7 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r.
Mając na uwadze powyższe E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w R. wskazała, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w treści pisma z dnia 17 marca 2022 r., nr L.dz.EKS/DF/MH/17.03.2022/2626, że wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r., podobnie jak wniosek z dnia 21 lutego 2021 r. w zakresie punktów 4,5,6,7, nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., ponieważ udostępnianie informacji publicznej nie może służyć dokonywaniu przez organ wykładni prawa (w tym treści umowy cywilnoprawnej stanowiącej informację publiczną), co potwierdza ugruntowane stanowisko judykatury, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone m.in. w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 8/11. Wniosek co do meritum dąży bowiem do uzyskania przez wnioskodawcę informacji dotyczące wyjaśnienia treści dokumentu.
Zestawienie punktów 1, 2, 3, 4, wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. odpowiednio z punktami 4, 5, 6, 7, wniosku z dnia 21 lutego 2022 r. jednoznacznie wskazuje bowiem w ocenie E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R., że wnioski te pomimo ich przeredagowania przez autora zwierają tą samą intencję uzyskania odpowiedzi polegającej na interpretacji zapisów Umowy, co nie jest objęte przedmiotem u.d.i.p. i nie stanowi informacji publicznej. W piśmie L.dz.EKS/DF/MH/17.03.2022/2626 z dnia 17 marca 2022 r. wyraźnie zaś wskazano już wnioskodawcy, że u.d.i.p. nie przewiduje w swojej treści możliwości domagania się od obowiązanego udzielenia informacji publicznej wykładni prawa, czy wytworzenia informacji w sprawie indywidualnej, w tym przypadku dotyczącej interpretacji treści umowy wobec podmiotu będącego jej stroną.
Podkreślono, że wnioskodawcy wielokrotnie przedstawiano w kierowanych do niego wcześniej pismach stanowisko sądów administracyjnych, że informacją publiczną jest wyłącznie treść umowy cywilnoprawnej a nie dokonywanie jakichkolwiek interpretacji jej zapisów. Umowa cywilnoprawna, to jest informacja publiczna została już zaś przesłana J. S. pismem z dnia 26 stycznia 2022 r., L.dz.EKS/DF/MH/26.01.2022/899. Spółka analizując nadto sytuacje składania przez tego samego wnioskodawcę szeregu wniosków o informację publiczną oraz pism na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy, włącznie z kolejnymi wnioskami, które wpłynęły w dniu 4 maja 2022 r., wskazała, że rozważa podjęcie prawnie dopuszczalnych działań celem wykazania, że działanie wnioskodawcy nie tylko stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej, lecz również stanowi formę nieuzasadnionej próby wymuszenia złożenia wnioskodawcy przez E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. oferty w rozumieniu treści art. 66 Kodeksu cywilnego.
P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., w dniu 8 czerwca 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na bezczynność E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Gminnej Spółki Wodno-Kanalizacyjnej z siedzibą w R., wyrażającą się w nieudostępnieniu informacji publicznej, o którą skarżąca spółka wystąpiła wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2022 r., który uznano za mający charakter wniosku ponownego względem wniosku z dnia 21 lutego 2022 r., który składał J. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.¹, a którego skarżąca spółka jest następcą prawnym w wyniku przekształcenia formy prawnej przedsiębiorstwa od dnia 4 kwietnia 2022 r.
W skardze podniesiono zarzuty naruszenia art. 1, art. 6, art. 13 i 14 u.d.i.p. w zw. z art. 61 Konstytucji RP poprzez uznanie, że przedmiotem wniosku są informacje, które nie mają waloru informacji publicznej. Podczas gdy faktycznie informacje te dotyczą dalszych kwestii związanych z przejęciem urządzeń wodociągowych i wodnokanalizacyjnych zgodnie a postanowieniami Umowy, a działania podejmowane przez organ w związku i na skutek realizacji tej Umowy niewątpliwie stanowią przejaw działalności publicznej.
Dodatkowo wskazano także na naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez nieuprawnione uznanie, że wnioskowane przez skarżącą spółkę informacje nie są składane w interesie publicznym, lecz w interesie prywatnym, a także że dążą one o wyjaśnienia treści dokumentu.
Z tych względów skarżąca spółka wniosła o zobowiązanie E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. przez Sąd do udostępnienia wskazanych we wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. dokumentów i informacji, stwierdzenie bezczynności organu oraz zasądzenie na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Udzielając odpowiedzi podkreślono, że w przedmiotowej sprawie nie można pomijać, że na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy skarżąca spółka, jak i uprzednio J. S. składali szereg wniosków o informację publiczną kierując się wyłącznie swoim interesem prywatnym i paraliżując swoimi działaniami funkcjonowanie działu finansowego, technicznego oraz inwestycyjnego E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., której pracownicy zamiast wykonywać swoje ustawowe obowiązki przeszukują archiwa Spółki i analizują wszelkie dokumenty celem udzielania poprawnej zgodnej ze stanem faktycznym i prawnym informacji publicznej. Wnioskodawca nadużywa w ten sposób instytucji dostępu do informacji publicznej.
Tym samym E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, stanowiących 13 odrębnych złożonych w okresie od października 2021 r. do kwietnia 2022 r. wniosków o udzielenie informacji publicznej, a także pism przysyłanych w konsekwencji udzielonych na wnioski odpowiedzi.
E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wskazała, ze nie godzi się na przypisanie jej bezczynności w jakiejkolwiek postaci ponieważ na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy zrealizowała wiele złożonych przez wnioskodawcę oraz J. S. wniosków o informację publiczną z zachowaniem obowiązujących w tym zakresie terminów i procedur.
W przedmiotowej sprawie odpowiedzi na wniosek udzielono wysyłając na wskazany e-mail w dniu 12 maja 2022 r. pismo datowane na dzień 11 maja 2022 r., gdzie wyrażono stanowisko, że wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r. jest w swej treści praktycznie tożsamy z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej z dnia 21 lutego 2022 r., na który udzielono już wcześniej odpowiedzi J. S. Tym samym P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. miała wiedzę, na temat udzielonej swojemu poprzednikowi prawnemu informacji publicznej. Wskazuje na to zaś już sam fakt, że odwołuje się ona we wniosku do Umowy, którą w trybie dostępu do informacji publicznej przesłano wcześniej właśnie J. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako - "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.
Stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1).
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Zgodnie zaś z § 2 omawianego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Orzekając w tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlega uwzględnieniu.
W niniejszej sprawie skarżąca spółka zarzuciła bezczynność E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. będącej Gminną Spółką Wodno-Kanalizacyjną polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej na jej wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r.
Na wstępie wskazać trzeba, że przepisy prawa nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ administracji publicznej nie podjął w przewidzianym terminie żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el.).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka domagała się udostępnienia informacji publicznej w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.
Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości i nie kwestionuje tego również E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., że jako Gminna Spółka Wodno-Kanalizacyjna, realizuje ona zadania publiczne.
Należy w tym miejscu wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.
Co do zasady Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela przy tym pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 listopada 2003 r. w sprawie o sygn. akt II SAB 372/03 (a następnie m.in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach we wskazanym przez E. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wyroku z dnia 26 maja 2020r., sygn. akt III SA/Gl 120/20), zgodnie z którym udostępnienie informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy informacji ogólnodostępnej bądź informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "prawo do informacji jako prawo dostępu do określonych wiadomości o sprawach publicznych jest skorelowane z ciążącym na władzach publicznych - posiadaczach tych informacji - obowiązkiem ich udostępnienia. Obowiązek ten może być wykonywany w różny, przewidziany ustawą sposób, także na wniosek zainteresowanych (art. 10 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy).
Trzeba jednak przyjąć, że wniosek zainteresowanych rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a więc zainteresowany nie może się z nią zapoznać inaczej, niż składając wniosek o udzielenie informacji publicznej do organu władzy publicznej. W przeciwnym razie należałoby zaakceptować tezę, że zainteresowany ma prawo żądać od organu w trybie wniosku o udostępnienie informacji, informacji ogólnie dostępnej. Tym bardziej za niezasadny trzeba uznać wniosek o udzielenie informacji, którą zainteresowany posiada. Wówczas kwestia dostępu do informacji wydaje się być bezprzedmiotowa. Takie żądanie nie zmierza bowiem do uzyskania pewnych wiadomości, lecz ewentualnego potwierdzenia (sprawdzenia) wiadomości znanych już wnioskującemu. Wykracza zatem poza przedmiot i cel ochrony przewidzianej ustawą o dostępie do informacji publicznej". (por. też wyrok NSA z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1499/12, wyrok WSA w Warszawie z 21 lutego 2005 r., sygn. akt II SAB/Wa 355/04, wyrok WSA w Białymstoku z 6 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Bk 6/11).
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w sytuacji gdy wnioskującemu udzielono już żądaną informację publiczną realizując np. uprzednio złożony wniosek o jej udzielenie dotyczący tego samego przedmiotu organ może odmówić "ponownego" udzielenia takiej samej informacji, informując o tym zainteresowanego o określonej treści pismem. W przypadku jednak zanegowania powyższego stanowiska przez stronę poprzez złożenie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organ lub inny pomiot wskazany w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. ten winien przed sądem wykazać, że żądana przez zainteresowanego informacja została wcześniej zgodnie z jego uprzednio złożonym wnioskiem udzielona.
Jednakże z akt przedmiotowej sprawy, w tym z samego pisma z dnia 11 maja 2022 r. (stanowiącego odpowiedź na wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r. udzieloną przez E. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R.) wynika, że informacja publiczna w zakresie wskazanym w tym wniosku nie została wcześniej udzielona P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. Sąd dostrzega, że E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., jak wskazuje w okresie od października 2021 r. do czasu otrzymania wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. od P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., wcześniej wielokrotnie udzielała informacji publicznej J. S., który prowadził wówczas jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą P¹. Świadczy to jednak wprost o tym, że odpowiedzi na wniosek z dnia 21 lutego 2022 r., który do E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. skierował J. S. jako osoba fizyczna, udzielono pismem z dnia 17 marca 2022 r., L.dz.EKS/DF/MH/17.03.2022/2626 innemu podmiotowi niż P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., która ma osobowość prawną, własny zarząd i została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców KRS począwszy od dnia 4 kwietnia 2022 r. W marcu 2022 r. nie istniał zatem jeszcze w ogóle podmiot w postaci P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K..
Podkreślenia wymaga, że Sąd nie kwestionuje, że P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą w jednoosobową spółkę kapitałową w oparciu o przepis art. 584¹ ustawy z dnia 15 września 2020 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., poz. 1526 ze zm., dalej jako - "k.s.h."). To jednak, że stosownie do art. 584 ² § 1 k.s.h. spółce przekształconej przysługują wszelkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego nie oznacza i nie może być tak interpretowane, aby wszelkie składane przez przedsiębiorcę przed powstaniem spółki z o.o. wnioski o udzielenie informacji publicznej mogły być uważne za wnioski, które można wprost przypisać także później powstałej spółce.
To bowiem, kto jest podmiotem wnioskującym o udostępnienie informacji publicznej musi być zawsze wskazane w piśmie stanowiącym wniosek i determinuje jednocześnie podmiot, któremu należy udzielić odpowiedzi. Niewątpliwie zaś wniosek z dnia 21 lutego 2022 r. skierowany do E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., który zarejestrowała ona pod numerem 2245 pochodził od J. S., któremu udzielono na ten wniosek odpowiedzi w piśmie z dnia 17 marca 2022 r. Okoliczność, że J. S. prowadził w tym czasie działalność gospodarczą pod firmą P.¹ pozostawała jednocześnie bez znaczenia dla oceny zasadności jego wniosku, na który w części udzielono informacji publicznej, a w części udzielenia takiej informacji odmówiono wskazując, że wniosek w zakresie punków 4, 5, 6 i 7 dotyczy wykładni umowy, co nie mieści się ogóle pojęciu informacji publicznej.
W ocenie Sądu, dla oceny niedopuszczalności uznania wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. za wniosek "ponowny" w przedstawionym wyżej rozumieniu przemawia również to, że jego treść nie jest tożsama z wnioskiem J. S. z dnia 21 lutego 2022 r., nie tylko z uwagi na podmiot będący wnioskodawcą. Wniosek z dnia 21 lutego 2022 r. obejmował bowiem rozbudowane żądanie udostępnienia wnioskodawcy informacji publicznej ujęte w 9 odrębnych punktach, gdzie w piśmie z dnia 17 marca 2022 r., L.dz.EKS/DF/MH/17.03.2022/2626 skierowanym do pełnomocnika J. S. udzielono informacji publicznej w zakresie punktów 1, 2, 3, 8 i 9, natomiast w odniesieniu do żądań zawartych w punkach 4, 5, 6 i 7 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r. takiej informacji nie udzielono informując, że w zakresie tych punktów nie stanowi on wniosku o informację publiczną, gdyż dotyczy żądania dokonania interpretacji prawa, w tym wykładni zapisów konkretnej umowy cywilnoprawnej.
Ponadto, treść punktów 4, 5, 6 i 7 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r. nie została wprost ujęta w tożsamym kształcie w punktach 1, 2, 3 i 4 wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r., co przyznaje też E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wskazując, że treść ta została przeredagowana. Również z tego względu nie można więc mówić o "ponownym wniosku", nawet jeśli w ocenie podmiotu oba wnioski zostały wniesione do niego w tym samym celu, to jest dla uzyskanie informacji nie spełniających definicji informacji publicznej, gdyż dotyczących wykładni przepisów prawa, w tym przepisów konkretnej umowy cywilnoprawnej, jaką E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. zawarła z innym deweloperem.
Wbrew ocenie E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. w szczególności punkt 1 wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r., w którym wniesiono o "udzielenie informacji czy i jakie rozwiązania wymienione w § 6 ust. 1 Umowy, tj. "umożliwiając Inwestorowi wcześniejsze przyłączenie" zostały wykonane/wdrożone, a jeżeli takie rozwiązana wdrożono to podania stopnia ich zaawansowania oraz przekazania wszelkiej dokumentacji związane z wykonaniem tych rozwiązań, w szczególności projektów kosztorysów, decyzji, pozwoleń, umówi w tym umów wykonawczych" nie jest tożsamy z punktem 4 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r., gdzie J. S. żądał "udzielenia informacji odnośnie wyjaśnienia co oznaczają, a w tym zwłaszcza na czym konkretnie polegają rozwiązania, o których mowa w § 6 ust. 1 Umowy tj. wprowadzenie rozwiązań umożliwiających Inwestorowi wcześniejszej przyłączenie, oraz wskazania czy zostały one wykonane/wdrożone, a jeżeli tak to podania stopnia ich zaawansowania oraz przekazania wszelkie dokumentacji związanej z wykonaniem tych rozwiązań, w szczególności projektów kosztorysów decyzji, pozwoleń, umów, w tym umów wykonawczych".
W tym zakresie zmiany treści wykraczają poza zmiany li tylko redakcyjne, gdyż we wniosku z dnia 21 lutego 2022 r. istotnie domagano się dokonania wykładni treści Umowy natomiast we wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. zażądano już informacji nie o wyjaśnienie co oznaczają pojęcia zawarte w Umowie, lecz o wskazanie czy Umowa w tym zakresie została wykonana.
W uprzedmiotowiaj sprawie najistotniejsze zatem pozostaje, że E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. w nieuprawniony sposób zdaniem Sądu przyjęła, że wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r. stanowi "ponowny wniosek" podmiotu o udzielnie informacji publicznej. Jak wskazano wyżej błędnie utożsamiono bowiem wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r. pochodzący od spółki z o.o. z wnioskiem z dnia 21 lutego 2022 r. pochodzącym od osoby fizycznej, który był też jednoznacznie obszerniejszy oraz odmienny w treści, to jest przeredagowany w zakresie punktów wskazanych w przedmiotowej sprawie przez E. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R., za zbieżne.
W konsekwencji na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. dopuściła się bezczynności, ponieważ powołując się na powyższą okoliczność odstąpiła od rozpoznania wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. W tym przypadku nie można było też jednocześnie przyjąć, że spółka z o.o. jako następca prawny przekształconego przedsiębiorcy posiadała już informację, o którą wystąpiła poprzez wniosek z dnia 2 kwietnia 2022 r. Niezależnie bowiem od tego, że w ocenie Sądu, treść punktu 1, 2, 3 i 4 wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. różniła się od treści punktów 4, 5, 6 i 7 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r., istotne pozostaje, że w tym właśnie zakresie odmówiono stronie udzielenia żądanej informacji.
Nie można zatem skutecznie argumentować, że informacja ta była już w jej posiadaniu - niezależnie od zasadności odmowy udzielenia informacji, o których mowa w punkt 4, 5, 6 i 7 wniosku z dnia 21 lutego 2022 r., co nie stanowi przedmiotu niniejszej sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał E. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. do rozpoznania wniosku P. Spółki z o.o. z siedzibą w K. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wskazano wyżej poprzez załatwienie wniosku należy rozumieć zarówno udzielenie informacji publicznej, wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, jak też poinformowanie wnioskodawcy stosownym pismem, że w ocenie podmiotu do którego kierowany jest wniosek, nie dotyczy on informacji publicznej.
Orzekający w przedmiotowej sprawie Sąd podziela stanowisko wyrażane w judykaturze, że charakteru informacji publicznej nie mają wnioski w sprawie indywidualnej, to jest żądanie wyjaśnienia treści aktów, w tym umów (zob. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 8/11). Tym samym na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej nie można domagać się dokonywania przez dany podmiot wykładni prawa czy wytworzenia informacji w sprawie indywidualnej. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje zatem prawo żądania udzielenia informacji publicznej o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. W sytuacji natomiast, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą.
Odnosząc powyższe do zawisłej sprawy dostrzec trzeba, że skarżącą spółkę zawiadomiono jednak, że jej wniosek nie zostanie rozpoznany z tego przede wszystkim względu, że jest to wniosek "ponowny", a nie dlatego że miałby on w całości dotyczyć wykładni umowy cywilnoprawnej o charakterze informacji publicznej. Ocena charakteru poszczególnych punktów wniosku z dnia 20 kwietnia 2022 r. w zakresie tego, czy żądane informacje mieszczą się w pojęciu informacji publicznej nie została więc w wystarczający sposób dokonana, przy błędnym przyjęciu z góry, że treść wniosku skarżącej spółki z dnia 20 kwietnia 2022 r., pokrywała się treściowo z wnioskiem J. S. o udzielenie informacji publicznej z dnia 21 lutego 2022 r. - co jak wykazano wyżej nie znajduje potwierdzenia tak w stanie faktycznym, jak i prawnym tej sprawy.
W konsekwencji udzielona skarżącej spółce odpowiedź nie mogła być uznana za wypełnienie obowiązku ciążącego na podmiocie zobowiązanym na gruncie ustawy o informacji publicznej, przez co doszło do istotnego naruszenia art. 2 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 prawo dostępu do informacji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie, Sąd stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności, stwierdził jednocześnie, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.
Orzekając w zakresie uregulowanym w przepisie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uwzględnił, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy, gdyż wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne (por. m.in. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 maja 2017 r.; sygn. akt II SAB/Bk 38/17; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 kwietnia 2017 r.; sygn. akt II SAB/Łd 13/17 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2017 r.; sygn. akt II SAB/Kr 35/17). Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że prawo naruszono w sposób oczywisty (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 2451/14).
Oceny sposobu prowadzenia postępowania pod kątem bezczynności należy dokonywać mając na uwadze zindywidualizowane okoliczności sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 652/15), co nakazuje uwzględniać m.in. stopień zaniedbań ze strony organu i naruszenia terminów załatwienia sprawy, obiektywną sytuację w jakiej działa oraz sposób zachowania tak organu, jak i strony.
Tak więc, kierując się przedstawionymi wyżej kryteriami i regulacjami prawnymi Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie bezczynność podmiotu wykonującego funkcje publiczne nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W tym zakresie uwzględniono przede wszystkim, że E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. otrzymując wniosek z dnia 20 kwietnia 2022 r. w dniu 28 kwietnia 2022 r., ustosunkowała się do niego w ustawowym terminie 14 dni, to jest pismem z dnia 12 maja 2022 r. Na stan bezczynności w sprawie wpłynęło zaś dokonanie tutaj błędnej oceny przez organ (w tym wypadku podmiot wykonujący funkcje publiczne), który porównując wnioski potraktował je jako wnioski tożsame, mimo że pochodziły od różnych podmiotów, tylko z uwagi na to, że podmioty te na gruncie ustawy k.s.h. były ze sobą powiązane.
Sąd uwzględnił przy tym prezentowaną przez E. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. konsekwentnie rzetelną postawę wywiązywania się przez ten podmiot z obowiązku udzielania informacji publicznej na wielokrotnie składne wcześniej wnioski J. S.. Powyższe nie mogło jednak stanowić wystarczającego argumentu pozwalającego na niestwierdzenie bezczynności. W ocenie Sądu, mogło natomiast w istotny sposób wpłynąć na pozytywną ocenę postawy podmiotu, do którego J. S., a obecnie P. Spółka z o.o. z siedzibą w K. kieruje szereg rozbudowanych wniosków o udzielenie informacji publicznej, a których Spółka pomimo przekonania, że stanowią one nadużycie dostępu do informacji publicznej, nie pomija i udziela na nie odpowiedzi.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w związku z art. 209 p.p.s.a.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).