Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 13 maja 2005 r., sygn. akt III SAB/Gd 9/05

Uzasadnienie

Dnia 15 marca 2005 r. T. R. złożył wskazaną wyżej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga nie zawierała uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Oddział Instytut Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o oddalenia skargi. Organ wskazał, że w dniu 5 stycznia 2005 r. skarżący wystąpił do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciw Narodowi Polskiemu, ze skargą na bezczynność Oddziału IPN. Następnie Dyrektor Sekretariatu Prezesa poinformował skarżącego, że IPN nie posiada kompetencji w sprawach z zakresu odpowiedzialności konstytucyjnej osób pełniących funkcję publiczne. Prawo postawienia Prezydenta RP w stan oskarżenia przed Trybunałem Stanu przysługuje wyłącznie Zgromadzeniu Narodowemu.

Ponadto organ stwierdził, że w Oddziale IPN brak jest dokumentów potwierdzających złożenie przez skarżącego pisma w sprawie postawienia Prezydenta RP oraz Ministra Spraw Zagranicznych przed Trybunałem Stanu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenia;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Przepis ten wyznacza zakres kognicji sądów administracyjnych. Tylko w sprawach wymienionych w ustawie sąd może orzekać. W przypadku, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 1 wskazanej ustawy).

Sąd uznał, że w świetle powołanego przepisu niniejsza sprawa nie leży w jego właściwości.

Ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155, poz. 1016 ze zm.) nie przyznaje Instytutowi uprawnień do wystąpienia o postawienie przed Trybunałem Stanu prezydenta lub ministra. Instytut nie prowadzi w tej sprawie postępowania, nie wydaje postanowień czy decyzji. Jak słusznie wskazuje organ uprawnienia takie przysługują wyłącznie organom wskazanym w art. 4-6 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu (Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz. 925 ze zm.).

Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.