Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 lipca 2007 roku pełnomocnik małż. L. i M.B. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej budowy zjazdu do granicy działki nr [...] w S. Z akt sprawy wynika, że skarżący informowani byli przez Urząd Miejski w S., ostatni raz pismem z dnia 6 lipca 2007 roku nr [...], że, zdaniem strony przeciwnej, sprawa, z którą zwracają się do Prezydenta, nie jest sprawą załatwianą w formie decyzji administracyjnej.
W końcowej części cytowanego pisma skarżący poinformowani zostali, iż w przypadku niepodzieleni tego stanowiska winni zwrócić się z zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (art. 37§ 1 KPA). (dowód-akta adm.).
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
Odpowiadając na pytanie Sądu pełnomocnik skarżących wyjaśnił, iż strona skarżąca nie składała zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych, niż wymienione w przepisie, przyczyn.
Zgodnie z art. 52 tej ustawy, określającym dopuszczalność wniesienia skargi, można ją wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co nie ma miejsca w sprawie niniejszej.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, jak stanowi § 2 cytowanego art. 52 ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z zacytowanych wyżej przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi wynika, że skarga L. i M.B., jako wniesiona bez wyczerpania przysługującego skarżącym środka zaskarżenia, jest skargą wniesioną przedwcześnie, czyli - skargą niedopuszczalną.
Prowadziło to do odrzucenia skargi na podstawie cytowanego na wstępie art.58 § 1 pkt.6 omawianej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r p.o.p.p.s.a., o czym postanowiono jak w sentencji.