Uzasadnienie
I. T. i K. T. w dniu 15 grudnia 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dotyczące rozpatrzenia ich odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 listopada 2014 nr [...]. Decyzją tą organ pierwszej instancji odmówił skarżącym przyznania zasiłku okresowego. Skarżący wskazali, że znajdują się w trudnej sytuacji życiowej, finansowej, jak i zdrowotnej. Ich zdaniem przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wnieśli o przyznanie sumy pieniężnej.
Skarżący wezwali organ odwoławczy do usunięcia naruszenia prawa w dniu 16 lutego 2015 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w sprawie dotyczącej rozpatrzenia odwołania od tej samej decyzji organu pierwszej instancji wpłynęła już w dniu 30 września 2015 r. skarga na bezczynność organu odwoławczego. W tej sytuacji skarga powinna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m.in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Skarga jest bezzasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest zarzucane w skardze przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ odwoławczy.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżących z dnia 16 lutego 2015 r. spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 267 ze zm.) – dalej zwanej: "k.p.a.", wobec czego skarżący wnieśli skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że odwołanie skarżących z dnia 3 grudnia 2014 r. od decyzji organu pierwszej instancji wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 15 grudnia 2014 r. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym – w myśl art. 35 § 3 k.p.a. - powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Miesięczny termin na załatwienie sprawy upłynął dla organu odwoławczego z dniem 15 stycznia 2015 r.
Skarżący – co Sądowi wiadome jest z urzędu - w dniu 30 września 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na braku rozpatrzenia odwołania skarżących od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 listopada 2014 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016r., sygn. akt III SAB 56/15 zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania skarżących od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 listopada 2014 r. nr [...] w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność SKO miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył organowi grzywnę oraz oddalił wniosek skarżących o przyznanie sumy pieniężnej.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 marca 2016 r. sygn. akt III SAB 56/15 skarżącym przyznano prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Niniejsza skarga skarżących – dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy w rozpatrzeniu odwołania skarżących od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 listopada 2014 r. - została złożona przed wydaniem wyroku w sprawie sygn. akt III SAB/Gd 56/15, lecz do Sądu skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania wpłynęła w dniu 13 stycznia 2016 r., czyli po wydaniu wyroku w tej sprawie.
Z uwagi na to, że ustawodawca obecnie rozróżnia bezczynność organu od przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ (art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.) nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku albo została prawomocnie osądzona. Niniejsza sprawa dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, a sprawa, w której zapadł wyrok - dotyczyła bezczynności organu.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1031/12 dokonując rozgraniczenia zakresu skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania zauważył, że wprowadzenie do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucji skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymaga reinterpretacji pojęcia "bezczynności", poprzez ograniczenie jego rozumienia do nie wydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ustawodawca dokonał więc rozgraniczenia między bezczynnością, gdy organ nie wydaje w terminie określonej decyzji czy też innego aktu, od przewlekle prowadzonego postępowania, gdy organ takie postępowanie prowadzi niesprawnie, nieskutecznie czy też w sposób nieuzasadniony przedłuża załatwienie sprawy, w sytuacji gdy sprawa mogłaby być załatwiona w terminie krótszym. Przewlekłość postępowanie dotyczyć będzie więc sytuacji innych niż nie wydanie w terminie rozstrzygnięcia (wyrok dostępny na http://cbois.nsa.gov.pl).
Skarżący nie powołali się w skardze na żadne konkretne przykłady przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy, utożsamiając "przewlekłe prowadzenie postępowania" z brakiem rozpatrzenia sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. akt III SAB 56/15 ocenił, że miała miejsce bezczynność organu, bowiem nie załatwił sprawy w terminie w rozumieniu przepisów k.p.a. i pomimo braku aktywności organu w sprawie, nie dopełnił również czynności określonych w art. 36 k.p.a. To, że Sąd stwierdził bezczynność organu odwoławczego w przywołanym powyżej wyroku nie oznacza, że organ jednocześnie prowadził postępowanie przewlekle. Nie można bowiem, w świetle powołanych wyżej przepisów, utożsamiać pojęcia "przewlekłego prowadzenia postępowania" z pojęciem "bezczynności".
W takim stanie sprawy nie może być mowy o prowadzeniu sprawy przewlekle.
Należy też zwrócić uwagę na to, że akta administracyjne sprawy zostały przekazane do tutejszego Sądu razem ze skargą w sprawie III SAB/Gd 56/15 w dniu 28 października 2015 r. W wydanym wyroku Sąd zobowiązał organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania skarżącej w terminie 21 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, a obecnie zwrot akt z prawomocnym wyrokiem nie jest możliwy, bowiem toczyło się postępowanie z wniosku skarżących, dotyczące przyznania im prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.